اشكان بروج، سرباز گارد جاویدان هخامنشي

افتتاح وب سایت شخصی اشکان بروج با نام سفرکده

2011-06-06T03:18:00.000-07:00

درود به همه دوستان خوبم

بعد از کلی گرفتاری کاری سرانجام سایت شخصی خودم رو به آدرس

ایجاد کردم و از این پس می‌تونید سفرنامه‌های داخلی و خارجی، مقالات گردشگری، میراث فرهنگی و محیط زیست و بسیاری از دل نوشته‌های این بنده حقیر را در این سایت مشاهده کنید.

سپاس‌گزارم که این وب‌سایت را بررسی کنید و نظرات و انتقادات و پیشنهادات خودتون را برام ارسال کنید.

مثل همیشه دوست‌تان دارم

یه زحمت، یادم رفت بگم که به بقیه هم اگر دوست داشتید پیشنهاد کنید یه سری به این کلبه درویشی بزنن.

حق یار همه شما.......این آخرین مطلب این وبلاگ بود

جا به جا شدم

2011-03-12T08:00:00.000-08:00

درود بیکران به همه خوبان

با عنایات زیاد ارتش سایبری، این وبلاگ دیگر قابل مشاهده نیست و فیلتر شده.

به همین خاطر خانه جدیدی را در بلاگفا دارم راه اندازی می‌کنم که اگر به این حقیر افتخار بازدید می دهید

لطف کنید به این آدرس تشریف بیارید.....دیگه اینجا بماند در حافظه تاریخ

http://www.ashkanborouj.blogfa.com/

اینم خونه جدیدم...هنوز درست راه نیافتاده ولی بدونید که یک سفرنامه شیراز و رامسر و یک سفرنامه تایلند، مالزی و سنگاپور در

راه است

تا کمی بعدها

بدرود

شورای جهانی سفر و آینده مبهم گردشگری ایران

2011-01-19T00:33:00.000-08:00

این گزارش رو نوشتم که در تعطیلات نو چاپ بشه اما نشد. به دلایل مختلف….. اما چند روز بعد دادم به خبرگزاری مهر کار کرد.

متاسفانه خبرگزاری مهر سوتی بزرگی داد:

به جای واژه WTTC نوشت : WTO

و این شد بازیچه دست چند نفر که جوابیه بدن.

کاری ندارم چی گفتن ولی اینو می‌دونم که سر جای حق ایستادم و می‌دونم چی‌کار دارم می‌کنم.

تا چند وقت دیگه هم تحلیل گردشگری ایران از 2011 تا 2021 میلادی را به محض بیرون آمدن، ترجمه و تحلیل می‌کنم.

خبرگزاری مهر/ 19.10.89/ گزارش تحلیلی ـ آماری/

اشکان بروج

در لینک زیر می‌توانید این خبر را ببینید و اوضاع داغان گردشگری ایران باخبر شوید

پیش بینی مایوسانه WTTC برای گردشگری ایران/ جدول اقتصاد گردشگری

http://www.mehrnews.com گزارش تحلیلی شورای جهانی سفر- اشکان بروج

ای درد ای یاد یار

2011-01-04T23:38:00.000-08:00

برای اونکه میدونه چه قدر دلم براش تنگ شده ولی چاره ای نداشتم

سر رای برگشتنت آینه می‌کارم
گلدونای دلتنگ رو پله می‌ذارم

لحظه‌های بی قصه رو طاقت ندارم

چشم من به راه عشقه
رفتنت گناه عشقه
اون روی سیاه عشقه ماه من
ماه من تو چاه عشقه

های های های یار من

یادمه اون شب که رفتی چشمو بستم
شیشه عمر جوونیمو شکستم
تا به تو پیغام دلجویی فرستم
اسم تو با شیشه کندم روی دستم

درد اومد
ای درد ای یاد یار
داد اومد
ای درد ای یاد یار

درد اومد، داد اومد
دلبر شیاد اومد

اما من دل بر نداشتم
غیر تو دلبر نداشتم
حال اول درد عشقه ماه من
کاری با آخر نداشتم

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت…… دائما یکسان نماند حال دوران غم مخور

2010-12-19T10:17:00.000-08:00

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت…… دائما یکسان نماند حال دوران غم مخور

اوضاع روحی داغان

زندگی من دیگر بیشتر در دفتر نشریه تعطیلات نو می‌گذرد و کلاس‌های دانشگاه

پروپوزال پایان نامه این حقیر بر زمین و هوا مانده چون وقتی نیست برای نوشتنش

عکس‌های خوبی از محرم تفرش و تعزیه‌خوانی گرفتم

کارناوال سیاه خیابان‌های تهران و ایران به سر رسید

شماره‌های زیادی رد و بدل شد

حوصله ندارم به دیگران سر بزنم

حتی حوصله ندارم کسی به من سر بزند

فیس‌بوک یا همان رخ‌نامه را بستم تا اطلاع ثانوی

امتحانات نزدیک است و پروژه‌ها چون کوهی دارد کمرم را می‌شکند

سفر که دیگه برام آرزو شده

بنزین سهمیه شد لیتری 400 و آزاد 700 تومان....سفر شخصی هم فعلا تعطیل

دلخوشی: صفر

بیزاری و بی حالی: 100

کسی که من فقط دوستش دارم مرا می‌پرستد ولی سرانجام باید کاری کرد... و اذیت او شده کار من

وای بر من وای بر من وای برمن

این است روزگاری که بر مراد ما نمی‌رود... ولی من غم می‌خورم

نشست خوشه سار بوم گردی

2010-11-12T12:32:00.000-08:00

از کار و خستگی در حال تکه تکه شدن هستم. بس که تا نیمه شب نشستیم و صفحه بستیم برای این تعطیلات نو. خواب و خوراک نگذاشته که برایمان.

از نوشتن پایان نامه و خواندن درس افتادیم بد فرم.

ولی دوستش می دارم.....تعطیلات نو هویت است برایم، فرزندی است که داریم به کمک 5، 6 نفر دیگه بزرگش می کنیم.

تا امروز که خدا را شکر خوب شنیدیم. نقدهایی موثر و تعریف هایی دلچسب.

بگذریم. شماره 2 و 3 که با موضوع ویژه کویر در آمد و شماره 4 این هفته با 5 پکیج سفری برای تعطیلات عید قربان در خدمتیم.

منتظر نقدها و نظرات شما هستیم به خدا ! راستی فعلا با تلفن دفتر یا خودم تماس بگیرید تا سایت و ایمیل هامون ردیف شود.

اواسط هفته دو روزه رفته بودیم به روستای قهی برای جلسه خوشه سار بوم گردی همان شبکه اقامتگاه های بومی ایران.

خیلی خوشحال بودم که 30 نفر هم ذات دور هم جمع شده بودند. همه را دیدم و دیدارها تازه شد. اکبر رضوانیان، کیارش اقتصادی، مازیار آل داوود، سیاوش جلالی و خانواده سید هاشم طباطبایی و..... .

تا دیر وقت تو خواب و بیداری بحث کردیم و بقیه مباحث افتاد به فردا صبح که ما چون راه زیادی داشتیم نتوانستیم جلسه دوم را بمانیم. بگذریم که اختلاف عقایدی بود و جدل هایی برای برند کردن خوشه سار پیش آمد ولی فکر کنم اگر بتوانیم استانداردی برای این اقامتگاه های بومی تعیین کنیم بعدها می توانیم به جای ستاره هتل ها از معیاری مانند خوشه یا انار برای تعیین کیفیت استفاده کنیم. مانند این: اقامتگاه 5 انار خانه نقلی.

اعضای خوشه سار هر روز بیشتر می شوند. به عنوان پیک این مجموعه تعدادی از آنها را معرفی کردم و اینجا شماره های افرادی که می توانید با آنها برای اقامت در خانه های محلی و بومی در تماس باشید ارایه می کنم:

مازیار آل داوود: روستای گرمه (اقامتگاه آتشونی) – ۰۹۱۲۵۵۷۹۶۴۳

اکبر رضوانیان: کاشان (خانه نقلی) - ۰۹۱۳۲۷۶۵۹۸۴

فرزین ملکی: چلاسر تنکابن (خانه گِلی) - ۰۹۱۱۲۹۱۰۷۰۰

حمید غنی: سمیرم (چادر عشایری) - ۰۹۳۸۳۹۳۳۶۱۰

حسن ابراهیمی: روستای میمند - ۰۹۱۳۳۹۲۶۱۹۹

احسان تاج زاد: اصفهان (روستای قِهی) - ۰۹۱۲۱۰۱۳۰۳۷

توماج مقدس زاده: اصفهان (روستای قهی) - ۰۹۱۳۱۲۷۰۵۷۸

محمد جلالی: اصفهان (تودشک) - ۰۹۱۳۹۱۶۵۷۵۲

افشین عباس زاده: قشم (جزیره هنگام) - ۰۹۱۷۹۷۷۳۰۵۶

خانواده طباطبایی: روستای فرحزاد - ۰۹۱۳۳۲۳۴۱۸۸

صادق مقانلو: اردبیل (چادر عشایری) - ۰۹۱۴۸۰۹۲۳۵۵

خانواده میری: سعادت شهر (پاسارگاد) - ۰۹۱۷۹۲۷۲۹۳۲

انوری: ترکمن صحرا - ۰۹۱۲۷۲۰۶۷۴۱

اکبر مشکاتی: گیلان (روستای قاسم آباد) - ۰۹۱۳۲۷۶۵۹۸۴

سیاوش جلالی: انارک (رباط انارک) - ۰۹۱۲۲۹۸۳۵۷۵

راستی وسط راه یک گردان پرنده شکاری دیدیم، عقاب سر سفید،سارگپه، کرکس مصری، شاهین و... که داشتم ذوق مرگ می شدم. اومدم عکس بگیرم دیدیم دوربینم باطری نداره.....خلاصه دوربین حسین طباطبایی رو گرفتم و آخرش یک عکسهایی شد که این بار هم فقط یکیشو می گذارم. این شما و این کرکس مصری (اگر اشتباه نکرده باشم).

و سکوت کویر شکسته شد

2010-10-25T12:56:00.000-07:00

در این ماه 2بار به دونقطه از دشت کویر رفتم. یکبار به منطقه نطنز و به روستای متین آباد در غرب دشت کویر، برای افتتاح کمپ کویری متین آباد و دیگری برنامه 3روزه پایان هفته گذشته به جندق و گرمه در شرق این دشت.

اما اکو کمپ کویری متین آباد

صبح با بچه های معاونت گردشگری رفتیم به سمت امامزاده آقا علی عباس در باد رود. بعد از معطلی ها خلاصه سر ظهری رسیدیم. تا خود کمپ 3 تا 3 ساعت و نیم راه است.

از آقا علی عباس کمتر از 15دقیقه تا متین آباد داریم. تابلوی راهنما برای کمپ همه جا هست.

برای اولین بار بود دیدم که یک جای اکوتوریستی درست و درمان ساخته شده است. البته این است جادوی بخش خصوصی. اگر حمایت دولت باشد و تخصص و نیروی بخش خصوصی، ببین چه گلستانی شود این آواره وطن ما.

جای زیبایی است: بهشتی در دروازه کویر. مکان اقامت بدین شکل است که یک شاه نشین و رستوران سنتی و دوبازوی یک کاروانسرا مرمت شده و به مکان اقامتی برای مسافران تبدیل شده اند. اتاقها 2 تخت دارند و در عین مدرنیته پوشش سنتی خود را حفظ کرده اند.

در جلوی این دو بازو یک استخر آبی رنگ زیبا که پر از هندوانه و خربزه و گل بود قرار دارد. دوچرخه ها و یک Quadro برای میهمانان کمپ.

و در اطراف منظره ای زیبا: مزرعه شترمرغ، مزارع زیتون و انار، باغهای کوچک به و سیب،کرت صیفی جات.

و تمامی محصولات در سبد غذایی گردشگران. ناهار به سبک محلی در رستوران مجتمع.

برادران واقفی از همین دیار برخواستند و آمدند تا جان تازه ای به یادگار کودکی خود بدهند. با کمک مردم همان محل.

مردم اینجا همه متینند. مزرعه شتر با کلی شتر برای شتر سواری مسافران کویر.چند قفس برای پرندگانی چون اردک و مرغ و کبک و بوقلمون.

همه چی اینجا ارگانیک است، یعنی از همان جا برای همان جا، حتی تخم مرغ ها و این ها همه از برکت گردشگری و مهندس واقفی است.

مردم راضیند و چشم به راه گردشگران. نوجوان ها امید دارند خارجی ها بیایند...می خواهند زبان یاد بگیرند تا بتوانند خودشان انها را راهنمایی کنند. عجب طلسمی است این گردشگری.

چادرهایی سفید در کنار هم بر روی چند سکو؛ در کنار رمل ها. بعد از بهشت کمپ، برزخ کویر شروع می شود. رصد در شب شما را به کهکشان می برد. و سکوت..............................هیس.

اما برای رد دشمنان جان یعنی مار و عقرب چه کردند: شیره تنباکو را بر درختان و در کنار چادرها ریختند تا هم سمپاشی طبیعی و بدون مواد شیمیایی باشد و هم حیوانات گزنده نزدیک نشوند.

سیستم های بهداشتی تمییز، آبگرمکن خورشیدی و کلی کار نو و خوب که امید به آینده را برای ما زیاد می کند.

اما گرمه، فرحزاد، مصر و جندق

مطلبم طولانی شد. اما بگذارید در هفته نامه تعطیلات نو هفته دیگر کمی از آن بگویم.

اما سفر خوبی بود. درست است که 135 نفر آدم رفتیم برای کویر اما در کنار تخریبی که شاید نه تنها فیزیکی بود تخریبهای زیست محیطی و فرهنگی و اجتماعی زیادی به منطقه وارد کردیم. راضی نبودم برم ولی باید می رفتم تا دوستان خوبی را که پیدا کردم، می یافتم.

آدمهایی مثل خواهران زینبیون، محسن ادیب و دوستان گل تر از خودش، الهه و همکارانش، دیداری تازه با مازیار آل داوود، آقای طباطبایی و پسرانش حسین و علی و حسن، آقای شکیب و استاد رهی و خیلی از مسافران خوبی که با آنها چند روزی زندگی کردیم. سلین عزیز، بودن و کار با ژاله، فرشاد، عباس، حسین عصری، ارژنگ، وحید و الهام گوران...شبکه خبر.

خلاصه بگذارید بعد براتون سفرنامه جدا از این سفر بگذارم چون برای خود جریانها دارد.

الان خوابم میاد شدید.

راستی هفته آینده ویژه نامه " تعطیلات نو" درباره کویر خواهد بود.

به نشانه اعتراض عکس نمی ذارم دیگه. ولی چه عکسهایی گرفتم......جاتون خالی.

تعطیلات نو سرانجام چاپ شد

2010-10-24T09:38:00.000-07:00

سرانجام بعد از 3 ماه مجوز نشر هفته نامه " تعطیلات نو" که به خاطر دلایل بیهوده، کلی وقت و خبرهایمان سوخت صادر شد.

از شنبه اول آبان در باجه های روزنامه فروشی می توانید هر هفته این نشریه را با قیمت 500 تومان تهیه کنید.

اوستا تفرشی و ارس آریا منش هم باز اسامی مستعار من است. منتظر نظرات، انتقادات و پیشنهادات شما دوستان خوبم هستم.

منشور کورش و داستان نمایش آن

2010-10-17T12:08:00.000-07:00

منشور کورش و داستان نمایش آن

در نهایت رفتم و لوح جد بزرگوار را که در بابل بود و اصلا هیچ ربطی به ایران نداشت و فقط سند جهانی بودن کورش و امپراطوری هخامنشی بوده و منشور حقوق بشر اون موقع و نه الان ایران................خلاصه دیدم.

اول یه توضیح کوچک درباره ورود و نکات امنیتی:

خیلی خوشحال بودم که می دیدم اول هفت این همه آدم و این همه خارجی تو موزه هستن.

ایران باستان تازه شده بود موزه.

یه راهنمای کاغذی که نقشه موزه بود و مسیر حرکت در کنار بلیط فروشی؛ نفری 1000 تومان. راهنمایان رایگان و خبرنگاران نیم بها.

بخش امانات که کیف و موبایل رو می گیرن که کارهای خلاف نکنین.

وارد سالن می شوید: اول یک گیت بازرسی و بعد اسکن دستی و ورود به سالن اصلی.

دیدم تمام محفظه ها عوض شده و یک رنگ و رویی گرفتن. یک ذره سازمان یافته تر شده بودن.

سالن پر بازدید کننده: اسپانیایی، آلمانی، دخترهای راهنمایی و دبیرستانی گروه های کوچک مردم.

بالاخره موزه ایران باستان رنگ ملی گرفت.

با دوستانم یک چرخکی زدیم و به یک نکته جالب پی بردم: دیگر کارکنان موزه احساس بی خودی بودن نمی کردن. دیگه همه کار میکردن. دیگه موزه، موزه بود.

خلاصه رفتیم طبقه دوم دنبال لوح آقام کورش. یه چیزهایی دل آدم را آشوب میکند. در کناره پلکان تصاویر چاپ شده سربازان گارد جاویدان را زده بودند روی دیوار.

بابا به خدا اگر یک دکور بزنید تا بی نهایت می توانید از اون استفاده کنید. چرا سنگ و چوب نه خانم اردکانی؟ بعد رسیدیم به سالن بالا دیدم همون دکور چوبی که انتظار داشتم را با المان های هخامنشی پیاده کرده بودند. سالن های تخت جمشید و فضای آنجا ولی چند تا عکس به درد نخور در پیت از تخت جمشید روی پارچه چاپ کرده بودند و زده بودند در کنار این دکورها.

بابا لا مذهبا این همه عکس با کیفیت خوب چرا این ها رو می زنید برای چنین نمایشی؟

باز هم سوتی های دیگر: مجسمه سرباز هخامنشی با سبیل تابیده! ای خداااااااااااااااااااااا !

پلکان ورودی تخت جمشید با عرض 30 سانت.....؟ آره عجیبه.

حالا یه چیز دیگه: در هیچ جای در و دیوار که کلی نوشته درباره کورش و منشور و چگونگی کشفش بود که همگی توسط موزه بریتانیا ترجمه شده بود(نکته اینجاس) حتی یک راهنما یا تابلوی انگلیسی نبود. بدبخت گردشگران خارجی بدون راهنما که پیش من هم بودند و مبهوت و نادان نمی دانستند چه کنند!

خلاصه گروه قبلی از سالن اومدند بیرون ما 15 نفر رفتیم داخل. فقط 3 دقیقه وقت بازدید دارید و صدایی باز هم فارسی به گفتن اراجیفی بس بی خود پرداخت.

اما صدا از کجا بود؟

دستگاه پخش mp3 بر روی یک باند قرار داشت و باند دوم اونور سالن هر دو روی زمین. بس ضایع برای چنین دبدبه و کبکبه ای.

بگذریم......این است کارهای مدعیان بی تخصص.

بد نبود برای اولین بار و بعد از این همه سال باز هم آوردن این لوح کار بزرگی است.

برید یه سر بزنید. دیدن چنین اثری خالی از لطف نیست.

دوستان به احتمال 95% هفته آینده اولین شماره "هفته نامه تعطیلات نو " بر روی گیشه ها می آید و پرونده جالبی برای کورش کار کردیم. منتظر نظرات همه هستم.

نبودم ولی هستم

2010-10-11T07:42:00.001-07:00

درود

کلی غر شنیدم که چه می کنی؟ کجایی؟ چرا مطلب نمیذاری؟

مدتی است که به شدت درگیر درس و کار و زندگی شدم. کمی هم سفر بودم ولی واقعا نرسیدم مطلب بذارم.

ولی من آمده ام وای وای!

اون وب سایت رو هم هنوز پیگیرم....با دوستان مشورت شده است از برای ایجاد و راه اندازی.

راستی: این هفته سمینار آبشارهای کمجل رو دارم با عکس وفیلم. اطلاعات بیشتر برید اینجا:
http://ttga.ir/user/news/news.php?id_news=99

به زودی مطلب اولین اکو کمپ کویری ایران را می گذارم.

تا آینده نزدیک شاد باشید.

شب، سکون، نور

2010-09-25T05:50:00.000-07:00

حس زیبای شب کویر

در کنار جاده ای پر از ماشین های سریع

و نوای گلنار داریوش رفیعی

و دیگر هیچ......

نمايشگاه عكس "تا بارسلونا"

2010-09-22T00:38:00.000-07:00

نمايشگاه عكس "تا بارسلونا"

همزمان با هفته گردشگري، نمايشگاه عكسي با عنوان "تا بارسلونا" در گالري جهان نماي كاخ نياوران برپا مي شود.

اين نمايشگاه در بردارنده مجموعه عكس هاي مجيد عرفانيان در بازديد از 6 كشور اروپايي است كه به نوعي بازگوكننده دريافت ها و برداشت هاي عكاس از جاذبه هاي گردشگري، فرهنگ، آداب و رسوم كشورهاي حوزه غربي اروپا شامل يونان، ايتاليا، واتيكان، فرانسه، هلند و اسپانيا است.

نمايشگاه عكس "تا بارسلونا" كه با همكاري مجموعه فرهنگي تاريخي كاخ نياوران، سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري كشور، شركت سرمايه گذاري ميراث فرهنگي و گردشگري ايران(سمگا)، خانه عكاسان ايران، انجمن عكاسان ميراث فرهنگي و با مشاركت ماهنامه آريانا گردشگر برگزار مي شود، در بردارنده تصاويري از شهرهاي آتن، رم( و واتيكان)، فلورانس، ونيز، پاريس، آمستردام، مادريد و بارسلونا است.

مراسم افتتاح اين نمايشگاه روز جمعه دوم مهرماه ساعت 18 در كاخ نياوران برگزار مي شود و بازديد عموم به مدت يك هفته ادامه خواهد داشت.

علاقه مندان مي توانند از سوم لغايت نهم مهرماه از ساعت 10 تا 20 از اين نمايشگاه بازديد فرمايند.

گونه شناسی غار در ایران

2010-09-21T03:43:00.000-07:00

غار قلعه کرد

گونه شناسی غار در ایران

دوست داشتم از سفرهایم به غارهای ایران گزارشی داشته باشم. تا حالا به غارهای زیادی سر زده ام. هرکدام به گونه ای زیبایی خاصی داشته اند و یا مشخصه ای به خصوص را داشتند. با خودم گفتم بیام یه طبقه بندی کنم و ببینم هر کدام به چه شکلی هستند و چه خصوصیتی آنها را از بقیه جدا میکند. البته باید بگم که شکل های طبقه بندی متفاوتی وجود دارد و این تنها نگاه من به این داستان است.

غارها را می توان بر اساس نوع تشکیل، نام غار، موقعیت، آیینی بودن آن ها و خیلی دلایل دیگر دسته بندی کرد. می خواهم از شمال ایران شروع کنم و به جنوب کشور بروم و در این میان غارهای متفاوتی را با کاربردهای مختلف به شما معرفی کنم.

غارهای تاریخی غار کمر بند و هوتو- غار کرفتو

این غارها در کنار یکدیگر بر روی تپه ای مشرف به دریای خزر و در شهر بهشهر استان مازندران قرار دارند. این دو غار کوله باری از تاریخ 10 هزار ساله ایران را به دوش می کشند. آثاری مانند سفال و کوزه که در آنها پیدا شد مربوط به هزاره های قبل از میلاد است. حجاری های روی دیواره ها یادگاری از انسانهای نخستین هستند. بیشتر آثار کشف شده از این غار در موزه شهر نگه داری می شود.

غار پلکانی و چند طبقه کرفتو نیز که در نزدیکی بیجار کردستان قرار دارد کتیبه هایی از دوره اشکانیان و سلوکیان دارد که همچنان بر روی دیوار پا برجاست. همچنین نشانه هایی از حجاری های انسانهای نخستین نیز در این غار دیده میشود

غارهای آبی غار علیصدر،غار دانیال و غار سهولان

غار دانیال که در ارتفاعات سلمانشهر تنکابن قرار دارد شما را به سفری هیجانی دعوت می کند. برای رسیدن به ابتدای این غار کمی پیاده روی دارید و بعد از آن سفر آبی شما با پیاده روی در آب سرد غار آغاز می شود. سفری رویایی در میان آب و سنگ. غار علیصدر یا در حقیقت آب سرد که در نزدیکی شهر همدان است. این فرصت را به شما می دهد تا بتوانید با قایق بر روی آب سفری داشته باشد و از درون قایق مناظر بی نظیر غار را ببینید. غار سهولان در مهاباد و در استان آذربایجان غربی با نور پردازی و کبوترهای چاهی خود به مهمانانش که در قایق نشسته اند خوش آمد می گوید.

غارهای هنری غار موزه وزیری

تنها غار موزه ای که در همین نزدیکی پایتخت وجود دارد غار موزه وزیری است که در لویزان ،منطقه کند علیا ودر دوراهی بوجان قرار گرفته است. استاد ناصر هوشمند وزیری که دکترای افتخاری هنر دارد در ابتکاری نو بخشی از کوه را شکافته و با ایجاد غار و تونل هایی در آن تمامی آثارش را به مانند موزه ای به نمایش در آورده است. بیشتر آثار وی در سرتاسر ایران وجود دارد که از آنجمله مجسمه های پارک جمشیدیه، لاله جین همدان، موزه رختشویخانه زنجان و... است.کارگاه، کلاس های آموزشی، محل زندگی و خلاصه تمام زندگی استاد وزیری در کنار عار موزه وی است. برای ورود به غار باید از دهان یک شیر بگذرید.

غارهای آیینی و نظامی غار رییس - غار خور بس

بیشتر این غارها به صورت دستکند بوده و بیشتر به دوران میتراییسم باز می گردد. این غارهای به منظور انجام آیین های مهر پرستی توسط انسان ساخته می شد.و شاید بخش کوچکی از آن طبیعی باشد ولی بیشتر ان توسط مهرپرستان حفر شده اند. غار رییس یا ریس که در نیاسر کاشان قرار دارد علاوه بر این که در گذشته های دور غاری برای نیایش مهر یا خورشید بوده است در دوران اشکانیان به دژی نظامی در زیر زمین تبدیل شده که از طریق تعقیب و گریز، هم از دشمنان فرار می کردند و هم به آنها حمله می کردند. چاهک ها و تونل های پیچ در پیچ و کوتاه این غار بسیار معروفند. غار خوربس قشم که به خربس هم معروف است از نیایشگاه های قدیمی میترایی است که اسم ان نشانه کاملی از آیینی بودن ان است. خور که به معنای خورشید است و بس همان بست نشستن برای نیایش و احترام است. دالان های تو در تو و طاقچه هایی که درون ان شمع و وسایل عبادت کنندگان قرار می گیرد همه و همه درون کوهی که رو به خورشید و به سمت جنوب است قرار دارد. از پنجره های این غار دست ساز میتوانید از طلوع تا غروب خورشید را ببینید و نمای دریای خلیج همیشه پارس را هم بیبینید و نسیم ان را بر صورت خود حس کنید.

غار های توریستی غار کتله خور و قوری قلعه

این نوع غارها بیشتر برای استفاده گردشگران اماده شده اند و بیشتر قسمت های آن طبیعی است و تنها بخشهایی از آن را برای سهولت استفاده مسافران توسعه داده اند. غار کتله خور یا کتل خور که در شهر گرماب زنجان قرار دارد در گذشته غار آبی بوده و امروزه برای عبور گردشگران آب ان هدایت شده و حدود 2 کیلومتر ان برای گردشگران آماده شده است. در بیشتر طول غار آب جریان دارد و تنها به برخی از گروه های کوهنوردی اجازه عبور داده می شود. غار قوری قلعه که در پاوه کردستان نیز قرار دارد از جمله غارهایی است که در طول سال و به خصوص در تابستان میزبان گردشگران بسیاری است. قندیل ها و سالنهای بسیار زیبای طبیعی این غارها چشم هر بیننده ای را به خود خیره میکند. مسیرهای پیاده روی و نور پردازی در تمام طول غار طراحی شده است.

غار های مسکونی روستای سنگی میمند و کندوان

این غارهای دستکند برای زندگی ساخته شده و دارای معماری به خصوصی است. از روستای سنگی- صخره ای کندوان در اسکوی تبریز شروع می کنم. مردم این روستا در ایران به کندن صخره معروف هستند و حتی برای ساختن تونل کندوان نیز از مردم این شهر کمک گرفته شد. در صخره های کله قندی روستای کندوان، خانه، مغازه و حتی هتل توسط اهالی شهر طوری کنده شده اند که هیچ تفاوتی با ساختمان های امروزی ندارند. همه چیز همانند ساختمان است فقط با دیواره ها و کف سنگی ان هم سنگ طبیعی کوه. روستای میمند در نزدیکی شهر بابک کرمان هم تاریخی دیرینه دارد و مردم هزاران سال است که در میان صخره ها خانه و کاشانه خود را کنده و زندگی می کنند. شیوه زندگی در این نوع کاشانه ها بسیار زیبا و متفاوت است.

تمامی خانه ها مانند غار های کوچکی در میان کوه هستند.

غارهای فنی غار کهک و قلعه کرد

برخی از غارهای طبیعی ایران به صورتی هستند که هر فردی به راحتی نمی تواند وارد انها شود. مانند غار کهک در نزدیکی دلیجان و غار قلعه کرد در مرز استانهای قزوین و زنجان. برای ورود به این غارها می بایست از وسایل سنگ نوردی و غار نوردی مانند طناب مخصوص سنگ نوردی استفاده کرد. برای ورود به این غارها شما باید مهارتهای فرود و صعود از سنگ و استفاده از طناب را بدانید. این گونه غارها به دلیل عدم دسترسی همگانی بسیار بکر هستند و مناظر بسیار عجیب و شگفت انگیزی را در انها می توانید مشاهده کنید.

عمیق ترین و خطر ناک ترین غار ایران غارپرو یا پراو

این غار که در نزدیکی شهر کرمانشاه و در ارتفاعات بیستون قرار دارد، آرامگاه بسیاری از کوهنوردان و غارنوردان حرفه ای است. عمق غار پراو ۷۵۱ متر و طول آن ۱۴۵۴ متر می‌باشد. تعداد ۲۶ حلقه چاه دارد و عمیق‌ترین چاه ، چاه ۱۶ است ، به عمق ۴۲ متر به علت این که آب جاری شده در غار پراو حاصل ذوب شدن یخچالهای زیر زمینی غار پراو است و همینطور به خاطر ارتفاع بالای این غار برودت آب خیلی زیاد است. (بین ۳-۱ درجه سانتیگراد) و در هیچ کجای غار دما بالاتر از این نیست. بدنه و دیوار سنگی داخل غار بسیار خشن و متخلخل است و این باعث می‌شود که لباس غارنوردان در حین پیمایش سریعا پاره شود. آب سرد به لباسهای زیر و سطح بدن نفوذ می‌کند که دشواری‌های پیمایش را زیادتر می‌کند .

بلندی و درجه سختی دیواره های درون ان به شکلی است که حتی هر سنگنورد و غار نوردی هم نمی تواند از ان به راحتی عبور کند. این غار حتی چند غارنورد حرفه ای خارجی را هم به کام مرگ کشانده است.

غار های نمکی گرمسار و قشم

جنس دیواره و کف بسیاری از غارهای ایران از آهک و سنگ است ولی جنس این نوع غارها از بلورهای نمک است. زیبای و رنگ های خیره کننده این غارها به دلیل کانی های متعددی است که در انها وجود دارد. بلندترین غار نمکی طبیعی جهان، غار نمکی قشم است که حدود6 کیلومتر طول دارد. رنگ های صورتی، آبی و سبز در کنار سفیدی نمک جلوه ای رویایی به این گونه غار ها می دهد. برخی معادن نمک هم که به طور مصنوعی و برای استخراج نمک کنده شده اند فرصتی برای ملاقات بازدید کنندگان از غار های نمکی را فراهم می کنند.

غار هایی برای درآمد غار اشکند یا دست اشکن

برخی از غارهایی که امروزه می بینیم شاید مانند نیایشگاه های میترایی باشند ولی در دوران های بعدی برای کسب روزی حلال از آنها استفاده می شده است. از جمله غار اشکند جهرم در استان فارس که در روزگاری برای مردم روزی رسان بوده است. کار مردم منطقه کندن سنگ های این غار بوده و برای اینکه این محوطه غار مانند از بین نرود و فرو نریزد پایه های ضخیمی را باقی گذاشتند که منظره بسیار زیبایی از دالان ها و سالنهای بسیار زیبایی را پدید آورده است.

اشکان بروج

اگر هم می پرسید که چرا عکس نگذاشتم به خاطر این بلاگ اسپاته که همه عکسهای من رو سانسور کرده.

از همه این غارها عکسهای خوبی گرفتم ولی بعدا در سایتم می گذارم. فعلا که پول ندارم سایتم رو درست کنم ولی درست بشه سریع تمامی مطالب با عکسهارو منتقل میکنم.

فدای همگی....بدرود تا آینده نزدیک

چه آزمون ها و چه خطاها!

2010-09-21T03:14:00.000-07:00

چه آزمون ها و چه خطاها!

می خواهم باهاتون از یک روند جالب بگم که تو این شهر غریبِ کثیف داره رخ میده. داستان بیهوده کاری ها و آزمون ها و خطا ها!

یادتونه سال پیش بود که اومدن ولی عصر رو یه طرفه کردن و بعد هم ملت تو روزهای اول چندصد ساعت رو زمین و هوا موندن که چی شده؟ کجا بریم؟حالا چه کنیم؟

بعد متوجه شدیم که آهان خط ویژه زدن که آدم های این شهر سریع تر و راحت تر برسن به مقاصدشون و از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند.

بعد اومدن پایانه افشار یا همون پارک وی رو زدن که تا میدان ولی عصر می آمد. با یک بلیط.

بعد اومدن هوار هوار که آی مردم ما بلیط الکترونیکی آوردیم...ببینید چه قدر ما خدمتگزاریم!

وایسین.....ادامه داستان: حالا دستشون درد نکنه دارند یه کارهایی می کنند.

بعد دوباره یه روز اومدیم دیدیم اصلا خط ونک- راه آهن رو جمع کردند.فقط تا ولی عصر از اونجا به بعد با یک خط دیگه برین پایین.

آقا یک روز دیگه دیدیم از سر دو راهی انتهای عباس آباد به سمت پایین میله گذاشتن وسط خیابون و ترافیک شده تا سر تخت طاووس بیا و ببین! همه اتوبوس ها هم فقط پایین می رفتند.

روزی دگر آمدیم سرخط ولی عصر دیدیم بلیط شده 2 تا یعنی 50 تومان. چرا ؟ معلوم نیست وجالبتر اینکه دیگه از اون اتوبوس قشنگ های جدید کولر دار هم کم شده و همه اتوبوس های قدیمی و داغون هم می آیند و 2 بلیط می خواهند.

به سلامتی عصر گاهی دگر امدیم سر خط میدان ولی عصر دیدیم ماشا الله....چه خبره. چی شده آقا؟ نمیدونم والا اتوبوس ها نیستند. اِ....... مگه میشه؟

بالاخره یکی اومد از همون قدیمی ها و پر!

راننده: تجریش بیا بالا!

من: هان؟

راننده: آره آقا خط جدیده. همه قبلی ها جمع شدن شده یک خط از تجریش به راه آهن....کرایه هم 100 تومان.

من: بله.....خوب حالا کارت بکشیم؟همون الکترونیکیه؟

راننده: نه داداش گفتند خاموش کنیم...فقط پول.

آره عزیزان دل. این است شهر زیبا و مدرن تهران که هر روز فیلمی جدید در آن اکران می شود و بهای آن را این ملت آزاده باید پرداخت کنند.

راستی کسانی که بلیط به حجم زیاد خریدند به شدت رفت در پاچه هایشان! چون اصلا قبول نمی کنند.

داستان بعدی هم خط جمهوری است که بعدا براتون تعریف میکنن. آخه هنوز داستانش تموم نشده.

خدا به همراهتان.....ایشالله در صد سال آینده درست میشه. ما که رفتیم سوار شیم چون مجبورم..می فهمی؟

خاک بر سر من که کورش بسیجی شد

2010-09-12T23:50:00.000-07:00

یعنی خاک ها! خروار خاک بر سر من که آقام کورش به این خفت و خواری بیفته

خاک بر سر اون آدمایی که خودشون رو شبیه هخامنشی ها کردن و چفیه انداختن................

دیگه نمیخوام حرف بزنم.

توسعه صنعت گردشگری ایران از ادعا تا واقعیت

2010-09-08T04:20:00.000-07:00

توسعه صنعت گردشگری ایران از ادعا تا واقعیت!
این مطلب کمب عوض شد ولی جنبش خوبی راه افتاد تا دروغین مردان گردشگری دستشان رو شود

رئیس سازمان میراث فرهنگی در حالی از رکورددار شدن و رشد سه درصدی گردشگری ایران تا پایان سال 2010 خبر داده که پیش بینی کارشناسان حاکی از تراز منفی گردشگری و فاصله معنادار آن با سند چشم انداز مبنی بر ورود 20 میلیون گردشگر تا سال 1404 است.

به گزارش خبرنگار مهر، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به تازگی آخرین آماری که سازمان شورای جهانی جهانگردی درباره صنعت گردشگری کشورها منتشر کرده را مبنای ارزیابی خود قرار داده و گفته است که بر اساس این آمار می توان رشد 8 برابری گردشگری ایران را در مقایسه با سایر کشورهای جهان تا پایان سال 2010 پیش‌بینی کرد. حمید بقایی مدعی است با برنامه‌ریزیهای انجام شده ایران در جذب گردشگر در مقایسه با سالهای گذشته تا سال 2010 رکورد دار خواهد شد.

در این میان پرسشی که برای کارشناسان در پی این اظهار نظر مطرح شده این است که این میزان رشد پیش بینی شده برای گردشگری ایران چقدر با اهداف پیش بینی شده با سند چشم انداز 20 ساله کشور منطبق است.

سازمان شورای جهانی جهانگردی در آخرین آمار خود وضعیت گردشگری کشورها را از سال 2010 تا 2020 پیش بینی کرده است. بنابراین گزارش، ایران تا سال 2010 رشد 3.9 درصدی را در صنعت گردشگری خواهد داشت. نگاه خوشبینانه رئیس سازمان میراث فرهنگی در حالی است که بر اساس همین گزارش پیش بینی می شود وضعیت گردشگری ایران تا سال 2020 با رکود مواجه شود.

اردشیر اروجی، کارشناس برنامه‌ریزی فرهنگی و گردشگری در این باره به خبرنگار مهر می گوید: سازمان میراث فرهنگی آمار مربوط به تعداد گردشگران ورودی به کشور را بیش از دو میلیون نفر در سال 88 اعلام کرده است. اما طبق سند چشم انداز 20 ساله گردشگری ایران باید 20 میلیون گردشگر خارجی تا سال 1404 هجری شمسی و 2025 میلادی داشته باشد.

وی ادامه می دهد: باید طبق سند چشم انداز سهم ایران از درآمد گردشگری جهانی از هفت صدم درصد در سال 83 به دو درصد در سال 1404 برسد به گونه ای که ایران در سال 1404 سالانه نزدیک به 25 میلیارد دلار از محل گردشگر ورودی درآمد کسب کند.

اروجی در تحلیل آماری خود از ورود گردشگران به ایران با بیان اینکه تراز ورود و خروج گردشگران ایرانی متناسب نیست، می گوید: رشد منفی 7/8 درصد گردشگران ورودی در مقابل رشد مثبت 8/6 درصد گردشگران خروجی از کشور در پایان نیمه اول سال 1388 باعث شده تفاوت رشد گردشگران ورودی و خروجی کشور به 5/15درصد برسد.

این کارشناس برنامه ریزی ادامه می دهد: ادامه این وضعیت برای کشور چه به لحاظ فرهنگی و چه به لحاظ اقتصادی اعلام خطر است چون به لحاظ فرهنگی در نیمه اول سال 88 تاثیر گذاری کشورهای خارجی بر گردشگران ایرانی هفت برابر تاثیر گذاری کشور ایران روی گردشگران خارجی است و به لحاظ اقتصادی نیز در وضعیت خوشبینانه در نیمه اول سال 88 ارز خروجی گردشگران ایرانی 14 برابر ارز ورودی گردشگران خارجی برآورد می شود که این تراز منفی گردشگری نیز نسبت به سال گذشته رو به افزایش است.

وی همچنین درباره آمارهایی که سازمان جهانی جهانگردی درباره وضعیت گردشگری کشورها اعلام می کند گفت: این سازمان، گزارشهایی را که مسئولان گردشگری هر کشور درباره وضعیت صنعت گردشگری اعلام می کنند دریافت و ارزیابی و تحلیل می کند، بنابراین منبع اصلی ارائه وضعیت گردشگری ایران مسئولان سازمان میراث فرهنگی هستند.

اروجی اظهار کرد: تا زمانی که پایگاه آماری مستمری برای وضعیت گردشگری ایران نداشته باشیم قضاوت درباره وضعیت مطلوب گردشگری ایران صحیح نیست.

پیش بینی نه واقعیت

شورای جهانی سفر و گردشگری معمولا وضعیت صنعت گردشگری کشورها را در بازه های زمانی مختلف پیش بینی می کند. مسئولان این سازمان جهانی همواره عنوان کرده اند که این اعداد و ارقام پیش بینی است نه واقعیت. بنابراین هر اتفاق سیاسی اقتصادی یا اجتماعی در کشورها موجب می شود پیش بینی آنها هم تغییر کند، همانطور که بنا به نظر کارشناسان گردشگری جریانات سیاسی اخیر کشور در میزان جذب توریست داخلی ایران بی تاثیر نبوده است.

برنامه ریزیهای ناموفق

بقایی معتقد است که طی سالهای اخیر برنامه‌ریزیهای خوبی برای توسعه گردشگری داخلی و خارجی در سازمان میراث فرهنگی و گردشگری انجام شده است اما اظهارات هتلداران، کارشناسان گردشگری و آژانسداران کشور به عنوان فعالان این صنعت همواره از رکود و کاهش گردشگران ورودی که منشا رونق گردشگری هر کشور هستند حکایت می کند.

از سوی دیگر و با وجود وعده‌های مدیران سازمان میراث فرهنگی درباره توسعه زیرساختهای گردشگری و افزایش ورود گردشگران خارجی، خبر از حذف میز ایران در آژانسهای خارجی به گوش می‌رسد به طوری که بسیاری از برنامه ریزیهای مورد اشاره رئیس سازمان میراث فرهنگی در بخش گردشگری چندان موفق اجرا نشده و به شکست منجر شده اند.

به عنوان مثال اجرای طرحهایی مانند "توریست با علائق ویژه"،"ساخت 30 هتل برای بانوان"،"سفر کارت ملی"، "هزار و یک مسیر گردشگری"، "ساخت هتلهای بی شمار وعده داده شده توسط اسفندیار رحیم مشایی"، "ساخت هر 25 کیلومتر یک سرویس بهداشتی بین راهی و مجمتع خدمات رفاهی"، ساخت "هتلهای هفت ستاره" به دلیل عدم پرداخت وام از سوی بانکها و یا نبود حمایتهای وعده داده شده از این پروژه ها، "سفرهای ارزانقیمت" و مانند آن اکنون به دلیل عدم استقبال گردشگران و سرمایه گذاران از آنها متوقف مانده است.

دبیر جامعه‌ تورگردانان ایران در این باره می گوید: اگر هیچ تلاشی نشود بسیاری از آژانسهای خارجی میز ایران خود را حذف می‌کنند. در آن شرایط بازگرداندن ایران به فهرست مقاصد آژانسها کار بسیار سخت و زمان‌بری است.

به گفته سیدهادی شیرازی آژانسهای خارجی وقتی از بازاری کناره‌گیری می‌کنند، نام آن را برای یکسال از فهرست مقاصد و بروشورهای تبلیغاتی خود حذف می‌کنند. در واقع، آژانسهای خارجی برای هر منطقه نیروهای خاصی دارند که با حذف آن مقصد این نیروها در بازار دیگری فعال می‌شوند و اگر درآمد آن بازار بیشتر و توجیه‌پذیرتر باشد امکان دارد دیگر سراغ مقصد قدیمی نروند که در این صورت، بازگرداندن شرایط قبل واقعا سخت است.

شیرازی همچنین به اجرا نشدن قراردادهای گردشگری ایران با کشورهای دیگر اشاره کرد و افزود: بسیاری از کشورها به قراردادهایی که برای تبادل و توسعه‌ گردشگری با آنها بسته‌ایم متعهد نیستند به ‌طوری که در سال هزاران نفر ایرانی به ترکیه و عربستان می‌روند بدون اینکه این کشورها برای فرستادن گردشگران خود به ایران تعهدی احساس کنند.

مقایسه آمار سال 2010 با 2020

سازمان جهانی جهانگردی آمار گردشگری کشورها را سالانه در بازه زمانی ده ساله اعلام می کند. در همین رابطه اشکان بروج، کارشناس ارشد توریسم در ترجمه گزارش شورای جهانی سفر و گردشگری آورده است که در گزارش این شورا به بررسی اثرات اقتصادی توریسم، تحلیل اقتصاد گردشگری کشورها و روند اقتصادی و گردشگری 181 کشور جهان از جمله ایران تا سال 2019 پرداخته شده است که بنابر این گزارش و بر خلاف نظر مسئولان سازمان میراث فرهنگی، وضعیت نامطلوبی برای آینده گردشگری ایران پیش‌بینی می شود.

در مقایسه سالانه گزارش شورای جهانی سفر، اگر چه ایران در سال 2010 رشد 3.9 درصدی را در صنعت گردشگری خواهد داشت اما این میزان آن در سال 2020 به 3.8 درصد خواهد رسید که نشان دهنده کاهش یک دهم درصدی این صنعت است.

همچنین در گزارش این شورا، رشد اقتصاد گردشگری تا سال 2010 در خاورمیانه منفی یک دهم درصد پیش بینی شده است. این رقم در جهان پنج دهم درصد و در ایران 3.9 درصد است. حمید بقایی در اظهارات خود که تنها به تشریح آمار مثبت گزارش WTO بسنده کرده معتقد است که ایران در حالی با رشد اقتصاد گردشگری مواجه می شود که سایر کشورهای خاورمیانه در این بخش با رکود مواجهند.

براساس گزارش WTO تولید ناخالص داخلی ایران از گردشگری تا پایان سال 2010 به 8.4 دهم درصد می رسد اما در همین گزارش آمده این تولید ناخالص در سال 2019 به 8.1 دهم درصد و یکسال بعد از آن به 8 درصد می رسد.

رشد واقعی ناخالص داخلی ایران از گردشگری نیز اگرچه در سال 2019 حدود 4.3 درصد پیش بینی شده اما در سال 2020 این رقم به 3.8 درصد می رسد.

کارشناسان گردشگری معتقدند مردم در جاده ها زیاد تردد می کنند اما گردشگری داخلی به معنای واقعی آن که مسافر به اقتصاد جامعه محلی سود برساند هنوز در ایران وجود ندارد. چون رشد گردشگری داخلی مستلزم آن است که گردشگر در مقصد پول خرج کرده و از مراکز اقامتی و رفاهی استفاده کند نه اینکه مواد غذایی خود را از مبدا با خود به مقصد ببرد و در چادر کنار خیابان بخوابد.

به نظر می رسد آمارهایی که از رشد گردشگری داخلی ایران خبر داده با استناد به چنین تحلیلهای از سوی مسئولان سازمان میراث فرهنگی اعلام شده است. از همین رو شاید پیش بینی وضعیت گردشگری ایران در سال 2020 که تنها پنجسال تا تحقق سند چشم انداز ایران فاصله دارد چندان هم دشوار نباشد...

..................

گزارش از فاطیما کریمی

خبرگزاری مهر

دوست داشتنی ترین آدم های روی زمین

2010-09-06T09:16:00.000-07:00

استاد محمدرضا شجریان

همایون شجریان

استاد حسین علیزاده

استاد کیهان کلهر

کجایید ای رفیقان خدایی؟

ره میخانه و مسجد کدام است

که هر دو بر من مسکین حرام است

نه در مسجد گذارندم که رند است

نه در میخانه کین خمار خام است

چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

چون تو در کس ننگری کس با تو همدم کی شود

گر جمال جانفزای خویش بنمایی به ما

جان ما گر در فزاید حسن تو کم کی شود

چندان که گفتم غم با طبیبان

درمان نکردند مسکین غریبان

ان گل که هردم دردست بادیست

گو شرم بادش از عندلیبان

یارب امان ده تا باز بیند

چشم محبان روی حبیبان

نهایت هیجان و خطر در آبشارهای کمجل

2010-08-31T04:08:00.000-07:00

نهایت هیجان و خطر در آبشارهای کمجل

قصه از اینجا شروع شد که ما قصد صعود سبلان کردیم. اما یک دفعه پیشنهاد فرود از آبشارهای کمجل برق سه فاز ما را پراند.

هیچی نمیدونستم، سریع از اینترنت چند گزارش برنامه خوندم؛کرک و پرم ریخت.

فرود با طناب از حدود 50 تا آبشار از 3 متر تا 70 متر. برنامه ای کاملا فنی برای سنگنوردی و ماجراجویی تمام عیار.

دلم لک زده بود برای هیجان...دلم را زدم به دریا.

شبانه زدیم به جاده چالوس با دو تا ماشین و لوازم سنگنوردی کامل: 2 طول طناب50 متری با 1 طول طناب 35 متری، تونیک یا همون صندلی سنگنوردی، هشت، گیری گیری، یومار، پروستیک و... .

راستی ما 5 نفر بودیم: خودم اشکان بروج، کیورث کافی، فرشید محمدیان، حامد حسینی و مجتبی با لقب کارتن خواب

شب مجبور شدیم در پارکینگ سد تلمبه ای سیاه بیشه کمپ کنیم. متاسفانه دفعات پیشین بچه ها بدون مجوز آب و نیرو وارد می شدند اما اینبار چنین نشد. صبح با هزار جنگ و دعوا بالاخره ساعت 11 تونستیم وارد بشیم. تا امامزاده با ماشین رفتیم و کوله های سنگینمان را پیاده کردیم و بقیه راه را پیاده در جنگل پیمودیم. تقریبا 2 ساعت برنامه ما عقب افتاده بود و برای جبران مجبور بودیم سریع حرکت کنیم.

مه غلیظی بالا اومده بود و در مه پاکوب را گرفتیم و رفتیم. جنگل کاملا بکر و زیبا. شنیده بودیم که یک گروه 12 نفری یک روز جلوتر از ما راه افتاده اند. ما دقیقا به موازات جاده چالوس از سیاه بیشه تا هزار چم را پیمودیم؛ اما از میان جنگل و آبشار.

آرزوی کودکی

از جاده چالوس که رد می شوید، از پیچ های تند هزار چم که پایین می آیید در کوه های رو به روی شما که جنگل انبوه است، چند آبشار را می بینید که با ارتفاع بلند در حال ریختن هستند. از بچگی می خواستم که برم اونجارو ببینم ولی نمیدونستم چه جوری؟ اصلا فکر میکردم که غیر ممکن است.

اما من رفتم و دیدم.

خلاصه پدرم قبل از برنامه به من گفت که جنگل سیاه بیشه میری مواظب خرس باش!

آره ما خرس هم دیدیم. هم رد پاشو و هم.......آره خودشو. خیلی ترسناک نیست فقط داشتم خودمونو خیس می کردیم. ساعت 3 بعد از ظهر رسیدیم به قله ورجلو یا ورکلو. خسته از بارکشی کوله.

ساعت 4 هم به اولین آبشار رسیدیم و تعویض لباس کردیم. تونیک ها رو پوشیدیم و باز هم کوله هایمان را وکیوم کردیم. بدین صورت که همه چیز در 2 لایه پلاستیک پیچیده شد تا خیش نشوند. چون در جاهایی مجبور بودیم از میان آب بگذریم.

من گزارش برنامه نمی خواهم بدم برای همین کلیات سفر رو می نویسم.

دیگه شروع کردیم به راهپیمایی در آب ، کنار آّب و فرود از آبشارهای روز اول که حدود 15 تا از انها نیاز به فرود داشتند. تقریبا از 5 تا 25 متر در روز اول فرود آمدیم.

اما هیجان انگیز ترین بخش روز اول آخر کار بود که نرسیده به کمپ حامد حسینی معروف به حامد ترکه یا پرنده بند یخچال دربند که راهنما و بلد ما بود از ما جدا شد بدون اینکه بگه مسیر کدوم وره!

شب شد...........ما ماندیم و راه مانده تا کمپ و مسیری که نمیدانیم ره به کجا می رود.

تمام هیجان در این خلاصه می شود: شب، جنگل، آبشار، آب، سرما، تاریکی، 2 تا هد لمپ، ندانستن راه و 4 نفر آدم گشنه و تشنه و سگ لرز کنان در کنار آب.

دیگه زدم به سیم آخر گفتم پیدا میکنیم. چون می ماندیم از سرما و حیوان شاید لبیک آخر رو میگفتیم. راه افتادیم و فقط به صورت 2 گروه 2تایی پشت سر هم حرکت میکردیم. و هر از چندی داد می زدیم تا شاید حامد برگردد و بداند ما کجاییم.

رفتیم و رفتیم تا بالاخره با هزار مصیبت دیدیم یک نور در دور سو سو می زند.آره کمپ!

از خوشی دیگر در پوست خود نمی گنجیدیم. گرما، آب، غذا، آدم و حامد که روانی پایش هم پیچ خورده بود. ساعت حدود 10 شب بود که رسیدیم.

در کنار آتیش گروه قبل که داشت می خوابید نشستیم تا جون گرفتیم. چادر زدیم و شام جوجه کباب زدیم و خواب.

صبح ساعت 7:30 من زودتر پاشدم تا صبحانه به راه کنم. دیگه کم کم کوله بستیم و ساعت 10 گوله کردیم برای جاده چالوس.

همون اول 10دقیقه نرفته بودیم که دیدیم بله، 40 متر! بعد کارگاه ما رو کجا بود، روی تنه درخت!

البته روز اول هم کارگاه روی درخت داشتیم اما دیگه اینقدر هولناک نبود.

صحنه بسیار زیبایی جلوی ما بود: پیچ های هزار چم جاده چالوس. صحنه زیباتری در زیر پای ما بود: دره ای تنگ و عمیق با درختان و آبشارهایی زیبا.

خلاصه فرودهای روز دوم شروع شد: حداقل 15 متر و غولش 70 متر. چند آبشار 50 متری بسیار زیبا داشتیم. روز دوم تقریبا 12 آبشار بلند داشت. چندین کلاهک فرود امدیم. یکی از آبشارها اسمش آبشار معلق بود که کلاهک آن به زیبایی شما را به فنا می داد.

در آخر راه در کنار یک آبشار 110 متری، فرود کلاهکی 70 متری داشتیم. البته بعد از 15 متر فرود روی سنگ، بقیشو تو هوا معلق بود تا به زمین برسی. عجب حالی داد!

بالاخره در آخر مسیر دیدیم که ساعت 6 بعد از ظهر است و 4 آبشار معروف به آبشار خیس با ارتفاع بالای 25 متر داریم. باید تن به آب می دادیم و هوا سرد شده بود.

دیدم در کنار آب یک راه پاکوب وجود دارد. یک محلی هم انجا بود. دیگر از او پرسیدیم و زدیم به دل جنگل و از کوه بالا رفتیم و به ارتفاع که رسیدیم دیدیم جاده چالوس زیر پای ماست. سریع از سمت چپ کوه از یک راه مالروی لیز پایین آمدیم و ................جاده عزیز چالوس......تمدن.......آب.

راستی ما یک روز و نیم آب نداشتیم تا اینکه در آخرین آبشارهایمان چشمه پیدا کردیم.

برای چایی صبحانه هم آب نسکافه رودخانه را که به خاطر بارون گل بود برداشتیم ریختیم تو بطری تا کمی ته نشین شود بعد جوشاندیم تا کمی کمتر داغان شویم.

ساعت 7 شب پای جاده رسیدیم. برنامه ای بی نظیر.

تقریبا صبحانه، ناهار و شام درستی نخوردیم و روز اول را با ژله و روز دوم را با پسته و خرما سر کردیم تا جای درستی برای غذا خوردن پیدا کنیم.

من کمی از ناحیه ساق پا دچار زخم شدم. چون شلوارم کوتاه بود و به سنگ خوردن همانا ان را پاره کرده بود. بقیه هم که بالاخره یه جاییشون ترکیده بود. سالم نداشتیم تو گروه.

فردای برنامه شانه، کول، و زانو و ران همگی از درد داشت می ترکید. چون ما هرکدام یک کوله 60 لیتری پر داشتیم و روی آنها نیز طناب های خیسی می انداختیم که در حالت عادی 5 تا6 کیلو وزن داشت ولی آب که میخورد تا 15 کیلو هم می رسید. کار جمع کردن طناب خیس بسیار مشکل است و زمانگیر.

ولی این برنامه بی نهایت زیبا و هیجان انگیز بود. تمامی خطرات را دوست داشتم، حتی گم شدنمان در شب را، حتی بی آبی، حتی گرسنگی.

حاضرم قسم بخورم که برنامه آبشارهای کمجل زیباترین، ماجراجویانه ترین و جالب ترین سفر زندگی من بود.

سفر به آبشارهای کمجل

2010-08-25T05:07:00.000-07:00

دارم میرم به سفر هیجانی فرود از آبشارهای کمجل
همون آبشارهایی که از جاده چالوس در کنار سیاه بیشه دیده میشه
زنده موندم براتون میگم چی شد
واقعا خطرناکه
حدود 50 تا آبشار از 3 متر تا 70 متر
دعا بفرمایید

شهر تاریخی نِسِبر (NESSEBER)- وارنا 6

2010-08-24T23:18:00.000-07:00

شهر تاریخی نِسِبر (NESSEBER)- وارنا 6

شهر کلیساها، شهر ساختمان های قدیمی. شهری که به صدف دریای سیاه و به نوعی همسان بندر دوبرو ونیک انتهایی ترین دروازه دریای آدریاتیک است.

شهر - موزه ساحلی نسبر، منطقه ای است که تاریخ 3000 ساله مردم بلغارستان را به دوش کشیده و در ایالت بورگاس و در کنار دریای سیاه خسبیده و سالانه جمعیت زیادی از گردشگران را به خود جذب می کند.

این سایت گردشگری بیشتر گردشگران فرهنگی- تاریخی را جذب می کند. این شهر تقریبا در فاصله 90 کیلومتری وارنا قرار دارد و باید صبح زود حدود ساعت 8:30 به آنجا حرکت کرد. هم از طریق دریا با کشتی و هم از طریق زمینی قابلیت دسترسی به نسبر وجود دارد. معمولا برنامه بازدید از شهر نسبر تا ساعت 5 بعد از ظهر طول می کشد.

اما در طول مسیر از جاده هایی پر چاله و سر سبز گذر می کنید و یه نکته جالب که همه به جاده های ایران کمی ایمان آوردیم. اوضاع زیر ساخت جاده ای در این کشور بسیار ضعیف است و چندان تعریفی ندارد.

ولی این نکته که زباله کنار جاده ای بسیار کمتری ز ایران دارند جای بسی تعریف داشت. بلغارستان جاده های بسیار تمیزی دارد؛ البته هیچ نقطه ای عاری از زباله نیست.

بعد از 1 ساعت و نیم پیچ و تاب در جاده های ایالت های وارنا و بورگاس سرانجام به نسبر می رسیم. نسبر در شمال شرقی بلغارستان قرار داشته و در شمال آن بزرگترین مجتمع ساحلی بلغارستان یعنی سانی بیچ قرار دارد.

شهر تاریخی نسبر در سال 1983جزو سایت های میراث جهانی یونسکو ثبت شد و در بین گردشگران اعتبار خاصی به دست آورد.

نام نسبر در ابتدا به نام محلی ساکنان ماهیگیر اولیه بلغارستان که سراشینز ( Thracians) نام داشتند ، "مِنِبریا " نامیده شد که به معنای شهر "منا" بوده و یونانی های باستان آن را به "مِسیم وریا" تغییر دادند. در قرون وسطی این نام کم کم به " مِسِمبریا" تغییر نام داد وکمی بعد در زبان اسلاو به نام "نسبر" معروف شد.

این شهر که تقریبا یک شبه جزیره با دژهای دفاعی است، میزبان آغازین گروه یونانی های ساکن بلغارستان بوده و از گذشته تا کنون بندرگاه بسیار مهمی برای تجارت و حمل و نقل دریایی در منطقه به حساب می آید.

هنوز ویرانه های دژ دفاعی که در شمال این شبه جزیره قرار داشته مورد بازدید گردشگران است و در موزه های آن سکه های برنزی و نقره ای قرون 5 و6 قبل از میلاد که در آن کشف شده، به نمایش در آمده است.

اوج معماری در نسبر مربوط به دوره بیزانس بوده و امپراطوری روم در ایفای آن نقش به سزایی داشته است. بیشترین آثار تاریخی، کلیساها و قلعه ها از قرن 5 و6 میلادی آغاز شده و از قرون 10-11 میلادی، 13- 14 میلادی و 18 میلادی آثار به نامی در این شهر به جا مانده است.

در سال 1453 میلادی با هجوم ترک ها، رونق این منطقه رو به زوال گذاشت و عثمانی ها افسار حکومت را در منطقه به دست گرفتند. ولی در قرن نوزدهم با احیای معماری خانه های چوبی جان تازه ای به منطقه نسبر داده شد. بد نیست بدانید فرم خانه های چوبی برگرفته از خانه های ساحلی جزایر دریای سیاه بود.

شاید باورتان نشود ولی هنوز تعداد دقیق کلیساهای این شهر مشخص نیست ولی حداقل 41 کلیسا وجود دارد. ادعای مردم نسبر بر این است که این شهر تنها منطقه ای است که به ازای هر نفر بیشترین تعداد کلیسا را دارد. جمعیت این شهر حدود 10000 نفر است.

از قدیمی ترین کلیساهای این شهر باسیلیکای نسبر بوده که مربوط به قرن 5 میلادی است. باسیلیکا در ابتدا بیشتر در ایتالیا بود و به نوعی از کلیسا ها گفته می شود که دارای سالنهای دراز و کشیده هستند.

در این شهر آدم در میان کلیساها گم می شود؛ نماهای ورودی زیبا از سرامیک، درهایی چوبی با تزئینات مختلف، نقاشی های دیواری گچی که انسان را سر به هوا در خود غرق میکند و هرچه بگویم حس بودن در میان این همه آثار بیزانس را به شما شاید نتواند القا کند.

آسیاب آبی و خرابه های دیوار دژدفاعی قدیمی نسبر که دور تا دور شهر را فرا گرفته، نشانی از ورودی شهر قدیمی نسبر است. در بخش جدید و قدیم نسبر رستوران هایی قدیمی و همچنین هتل های مدرن و سنتی وجود دارد که فضایی توریستی را برای گردشگران به ارمغان می آورد.

آسمانی با دوماه- 5 شهریور ماه

2010-08-23T22:01:00.000-07:00

در ۵ شهریور امسال کره مریخ به بالاترین درجه درخشش درآسمان شب خواهد رسید. این زمانی است که کره مریخ به فاصله ۳۴٫۶ میلیون مایلی خود به زمین می رسد.

حتما در راس ساعت ۱۲:۳۰ ( نیمه شب) آسمان را تماشا کنید . به نظر خواهد رسید که آسمان دو ماه دارد. این امر ۱۲۰۰ سال 1بار اتفاق خواهد افتاد. این لحظه را با دوستان خود شریک شوید زیرا هیچکس زنده ای دوباره این اتفاق را نخواهد دید.

شب های بلغاری- وارنا 5

2010-08-23T00:31:00.000-07:00

شب های بلغاری- وارنا 5

به قول شاعر (با ریتم 8/6) عجب شبی بود.....عجب شبی بود.

جان براتون بگه که یکی از پر طرفدار ترین تورها که به نوعی مهمانی خداحافظی از کشور بلغارستانه، تور شب های بلغاری یا به عبارت دیگر ضیافت جنگل است. این تور از ساعت 7 شب تا حدود 12 شب طول می کشد.

اما جریان از این قرار است که در میان جنگل های پارک ملی گلدن سندز، رستورانی سنتی از چوب و نی ساخته شده است. هنگام ورود سنگفرش ها شما را به سمت درب ورودی هدایت میکند. تمامی مصالح از جنس جنگل هستند: میزها و نیمکت ها، سقف و ستون سالن های غذا خوری، سن یا به عبارت دیگر محل رقص رقاصان و شعبده بازان و حتی میزهای سرو غذا و حتی بشقاب ها .

به هر سویی که می نگرید محلی بودن در بافت رستوران دیده می شود. نوعی معماری با نام "بایو کلیماتیک" که در آن از مواد و مصالح محیط برای ساخت یک بنا استفاده می شود تا آسیب فیزیکی و دیداری به محیط وارد نشود.

به طور یقین چوب، برگ و نی و پوشال بهترین ایده برای رستوران جنگلی است. بگذریم.

در هنگام ورود زنان و مردان بلغاری با لباس هایی سنتی به استقبال مهمانان آمده و با نان محلی و شراب راکیا از آنها پذیرایی می کنند. بعد میهمانان در میزهایی که به صورت دوار دور سن اصلی چیده شده است می نشینند و توسط گارسون هایی که لباس سنتی بلغاری پوشیده اند، پذیرایی می شوند.

بعد از اینکه بوفه سالاد چیده شد، گردشگران به انواع و اقسام سالاد و نوشیدنی های مجاز و غیر مجاز حمله را آغاز کرده و بعد از چند دقیقه شاید کمی ماست خیار و کمی بادمجان کباب شده در ته ظرف ها باقی بماند. در همین حین که مردم در حال خوردن و نوشیدن هستند، گروه های موسیقی راک و پاپ وارد صحنه می شوند و شروع به نواختن موسیقی و یا خواندن آهنگ می کنند.

کمی بعد گروه های رقص بلغاری با آن لباسهای زیبای خود وارد صحنه شده و با موسیقی بلغاری شروع به رقصیدن می کنند. بعد از این رقص سنتی، گروه های رقصی از سراسر اروپا بر روی صحنه حاضر شده و رقصهای محلی و سنتی کشورهایی مثل روسیه، یونان، قبرس، اسپانیا و به خصوص رقص عربی به نمایش در می آورند.

در میان رقص رقاص ها نیز چند ژانگولر باز نیز به اجرای حرکات عجیب خود می پردازند؛ مثل مردی که بر روی یک لبه چاقو سه طبقه لیوان پر از شراب را روی هم قرار داده و خودش بر روی چرخی در حال حرکت است و یا دختری که بیش از 30 حلقه بزرگ رنگین را به دور خود می چرخاند و در همان حال دارد 180 درجه می زند. در حقیقت یک سیرک کوچک.

یکی از زیباترین بخش های این نمایش هنگامی است که دختران رقاص دست مهمانان را گرفته و همراه آنها بر روی صحنه هنر نمایی میکنند. شاید یکی از زیباترین صحنه ها رقص زنان و دختران بلغاری بود که به صورت حلقه وار در هم می تنیدند و مانند رقص کردی خودمان حرکات پا انجام می دادند. رقص یونانی و بلغاری تقریبا نزدیک به هم است و هر دوی اینها ترکیبی از رقص آذری و کردی ایرانی است. بسیاری از حرکات آنها هم در رقص اصیل ارمنی دیده می شود.

شام هم در حین همین برنامه ها برای مسافران سرو می شود که معمولا جوجه کباب یا مرغ بریانی است.

آخرین برنامه هم رقص آتش است که فرد رقصنده بر روی ذغال گداخته و داغ با آهنگی با تم سرخ پوستی شروع به رقصیدن می کند.

دیگر کسی را تاب ماندن نیست و اتوبوس جلوی درب رستوران جنگلی چشم به راه مسافران.

تور جیپ سافاری- وارنا 4

2010-08-22T05:39:00.000-07:00

تور جیپ سافاری- وارنا 4

یک صبح دیگر در گلدن سندز بعد از صبحانه در لابی منتظر بودیم که دیدیم....بله جیپ های جنگ جهانی دوم از راه رسیدند و با رانندگان جنگلی که لباسهایی ارتشی و لجنی رنگ داشتند به دنبال مسافران آمدند.

همه نوع جیپی بین انها بود از جیپ های صحرای خودمان تا ماشینهای ون شکل بزرگی که 10 تا 11 نفر توش جا میشدند وبرای جا به جایی سربازان روسی بود. همه جیپ ها سبز لجنی رنگ بودند و بر روی بعضی از آنها از این توری هایی که برای استتار است، استفاده شده بود.

وقتی همه سوار شدند تمامی جیپ ها به مقصد کمپ اصلی حرکت کردند. کمپ اصلی جایی بود میان جنگل که تمامی جیپ ها از گلدن سندز در آنجا جمع می شدند. بعد همه با هم حرکت کردیم به سوی اولین نقطه یا ایستگاه توقف. درمیانه جنگل تابلویی بود که نشان از پارک ملی گلدن سندز می داد و بعد از ان با کمی پیاده روی میان درختان رسیدیم به جایی که ازآنجا کل ساحل گلدن سندز و تمامی تصاویر پانورامای منطقه دیده می شد. نقطه استراتژیک و بسیار زیبایی که همه برای عکس انداختن در آنجا دقایقی را منتظر می مانند.

اما بعد از این ایستگاه تازه وارد قسمت سافاری جریان می شویم .ناگهان از مسیر اصلی آسفالته روانه مالرویی سنگلاخ و پر دست و انداز در میان جنگل پر از درخت می شویم. از میان باتلاق ها، پشه ها، آب های لجن، سوراخ هایی بزرگ میگذریم و خلاصه دل و روده در هم پیچیده و تنیده میشود.

هیجان ادامه دارد تا اینکه به دشتی میرسیم بر بلندای جنگل. کمی استراحت در میان بوته زارهای و مزارع زیبای منطقه. کمی عکاسی و بعد دوباره شروع بخش بعدی یعنی حرکات ژانگولری با جیپ؛ راننده های جیپ شروع به چرخیدن، پریدن، رها کردن فرمان در سرازیری و رفتن به روی کاپوت برای رقصیدن و خلاصه.......مسافرای ما که فقط جیغ زدن..آی جیغ زدن که خدا میدونه.

تا اینکه رسیدیم به یک اتراقگاه کوچک کنار رودخانه که خواهر یکی از راننده ها به نام" فردی " که تقریبا سر دسته انها بود، شروع کردن به فروختن نوشیدنیهای مختلف چون همه تقریبا بد جوری تشنه بودن بس که داد زدن. همون جا بساط تیراندازی آماده بود. در ساحل دیگه رودخانه بر روی شاخه های شکسته یک درخت چند بطری پلاستیکی گذاشته شده بود و مردم از این ور رودخانه با یک تفنگ ساچمه ای بلند و یک کلت کمری ساچمه ای به آنها تیر اندازی می کردند. خیلی ساده ولی وقت پر کن و هیجانی؛ هیچی هم نمی خواست.

بعد همه با سرعت انداختند توی رودخانه و پرش از روی آب و ادامه مسیر. باز یک جا که دماغه کالی آکرا و منطقه آلبنا به خوبی دیده می شد ایستادیم برای عکس و اسب سواری با کالسکه در میان بوته زارها؛ باز هم کار خواستی نکرده بودند.

رفتیم و رسیدیم به کلبه ای روستایی که مال همان فردی بود و خیلی ساده تزیین شده بود. چند میز غذا خوری چوبی، باربیکیو، یه جا برای نوشیدنی ها و خلاصه این آدم خونه خودشو تبدیل کرده بود بود به یک رستوران و محل تجمع جیپ سواران.

بعد از رفتن به دستشویی و این حرفا! جوجه کباب ها که تازه از روی باربیکیو برداشته می شدند توسط پدر و همسر "فردی" بین گردشگران پخش شد. سر هر میز سالاد و نوشیدنی از قبل سرو شده بود. بعد از غذا هم این راننده شوخ طبع رفت و طبل و دهل و نی انبانش رو آورد و زد به دریا.....شروع کرد به ساز زدن و خواندن.

اول که چند تا آهنگ روسی زد. بعد برای ایرانیها آهنگ بندری زد. برای لبنانیها با تمپو عربی زد آن ورش ناپیدا...بعد برای اکراینی ها هم یه آهنگ مخصوص آنها.

راستی بین مسافران جیپ سافاری عده ای اسرائیلی بودند که اصلیتشون ایرانی بود. پدر و مادر و همسر دو تا از این خانم ها سنندجی بودند و گل سنگم هایده را آنچنان قشنگ خواندند که همه ایرانیها تشویقشون کردند.

بگذریم...بعد از این های و هوی و پایکوبی کم کم همه سوار ماشین شدند و روانه هتل های خود.

راستی در ابتدای خانه فردی که تقریبا باغ مانند بود، نوعی آلو وجود داشت که ما نرسیده اون رو خوردیم داشتیم از خوشمزگی ذوق میکردیم. و البته بلغارها شرابی دارند به نام راکیا که از این میوه می گیرند و به اون هم کلی افتخار میکنند.

ما که اهلش نبودیم ولی هر که خورد دیدیم واقعا مرد افکن بود..........توصیه برای خوردن چنین چیزهایی نمی کنم. سعی کنید مثل من خودتان سر خوش باشید تا به این ها نیاز نداشته باشید.

تا بعد.

کشتی دزدان دریایی - وارنا 3

2010-08-21T08:55:00.000-07:00

وارنا 3- تور کشتی دزدان دریایی

داشتم براتون از تورهای منطقه گلدن سند می گفتم. یکی از باحال ترین و پر طرفدارترین تورهای وارنا، تور کشتی دزدان دریایی است.

جریانش چیه؟

اول بگم که من به دلیل درگیری و کار زیاد نتونستم خودم عکس بگیرم ولی قراره یک سری عکس کامل توسط مسافران عزیزم بهم برسه.

الان عکسهای اینترنتی میذارم .

خوب جریان از این قراره که تعدادی حدود 50 نفر آدم از ملیت های مختلف ثبت نام می کنند و در دو کشتی به سبک کشتی دزدان دریایی قدیمی روانه دریای سیاه میشوند. کسانی که در کشتی کار می کنند همه با لباس ها و تیپ دزدان دریایی هستند و تقریبا همه چی برای بازسازی روزگار قدیم آماده است.

کم کم کشتی ها از هم دور می شوند و در این حین کسانی که مایلند بجنگند به روی عرشه اصلی آمده و با کوهی از کاغذهای باطله کاهی که حالت بازیافتی دارند شروع به ساختن گلوله های بزرگ کاغذی میکنند. البته باید این کاغذها خیس شوند تا دردشان کم و حالت گلوله ای خود را حفظ کنند.

خلاصه چند دقیقه بعد دو کشتی به هم نزدیک شده و جنگ آغاز میشود.آقا حالا هی می زنن...هی میزنن بعد میخوره به دن کمی درد داره ولی باحاله.

همه دارن قاه قاه می خندن و گلوله می سازن و می زنند به هم .......جاتون خالی وسط این مهلکه چند نفر هم میرن با سطل از دریا آب بر میدارن و می پاشن روی طرف مقابل. خیلی هیجان داره.

بعد از نیم ساعت جنگ و آّب بازی، کشتی ها از هم دور می شوند و کم کم نوشیدنی ها و غذا سرو می شود. غذا معمولا یا ساندویچ کالباس و سالاد هست یا ماهی. موسیقی هم که در پشت صحنه در حال نواختن است. اما یه روزایی رقاص هایی عربی و اسپانیایی روی میزها غوغایی به پا میکنند.

ساعات آخر هم ملوان های دزد پیکر شروع می کنند به گریم مسافران و با دادن کادوهایی مثل دستبند و گردنبند گوش ماهی به آنها، خاطره خوشی را برای آنها پدید می آورند.

راستی در اوقات بیکاری مسافران دزدان دریایی شروع میکنند به بازی های جالبی بر روی کشتی مثل:

دزدیدن وسایل مسافران و پس دادن به انها در ازای آواز خواندن و رقصیدن.

برداشتن یک گوجه درسته از سطل پر از آب دریا.

شیرجه در آب از روی عرشه کشتی.

مسابقه تا ته نوشیدن یک بطری نوشابه بدون نفس گیری.

و در پایان هم از هرکسی در خواست میشه تا بر روی یک تیکه کاغذ آرزویی را که به اون ایمان داره بنویسه و کاپیتان کشتی اون رو در یک بطری جمع میکنه و با حضور همه اون رو به آب پرتاب میکنه تا خدای دریا ها (پوسیدیون) اون را بگیرد و ببیند و شاید که ما هم به آرزوهایمان برسیم. این هم یک رسم قدیمیه بین دزدان دریایی بوده.

راستی از همه جالب تر اینکه به اسم هر مسافر مدرک دیپلم دزد دریایی از مدرسه دزدان دریایی دریای سیاه صادر می شود با مهر کاپیتان کشتی.

اینم یه کار ساده دیگه برای رونق گردشگری.......بد نیست بزرگان توجه کنند که دنیا دارد از هیچ، همه جوره پول در می آورد.

غار موزه وزیری

2010-08-18T09:27:00.000-07:00

غار موزه وزیری

شاید برای خیلی از تهرانی ها این نام کمی آشنا و برای خیلی ها هم نا آشنا است. کسی هست استاد وزیری رو بشناسه؟

یک راهنمایی برای شما: مجسمه های پارک جمشیدیه تهران را یادتون بیارید. تندیس فریاد و پرواز عقاب....

در پارک ملت آبنمای دو کبوتر، در پارک ساعی مجسمه های حیوانات، مجسمه سفالگر در لاله جین همدان و بوعلی سینا در ماهشهر، مجسمه های موزه رختشویخانه زنجان و قلعه فلک الافلاک خرم آباد.....بازم بگم.

همه اینها بازی دست استاد ناصر هوشمند وزیری است.

مردی از جنس طبیعت، آرام، هنرمند،آگاه، با دستی باز و دلی روشن. تنها 2 دقیقه صحبت با او شما را در جای خود میخکوب می کند. صمیمی، انگار 10 ساله با شما رفیقه و این رمز نزدیکی مجسمه ها و کارهای هنری او با مردم است.

زیاد نمی خوام در مورد استاد بحث کنم. چون این وظیفه شماست که سری به تنها غار موزه ایران بزنید و او را در کنار کارهایش و در حال ساخت آثار جدیدش ببینید. بنشینید پای سخن استاد وقتی از داستان مجسمه هاش می گه....که چی شد اینو ساختم!

خیلی نازنینه این مرد. خانه، کارگاه، نمایشگاه، دفتر کار، موزه و خلاصه تمام محیط زندگی او در کنار هم است. در نزدیکی تهران...تنها 40 تا 50 دقیقه راه بیش نیست.

لواسان، بلوار امام خمینی، جاده کند علیا و سفلی، سمت چپ دوراهی بوجان و کمی بعد همه چی نشان از موزه هنرهای استاد وزیری خواهد بود. حتی رودخانه جلوی خانه و موزه او در امان نمانده. او از مواد بازیافتی مثل قوطی رانی و بطری آب، دیواره زیبایی بر روی رودخانه درست کرده است.

استاد ناصر هوشمند وزیری به سال 1350 مدرک لیسانس مجسمه سازی خود را از دانشگاه تهران گرفت. او دارای دکترای افتخاری و استاد درجه یک هنر است. او در سِمت مدیر، استاد و کارشناس در مکان های مختلفی مشغول به کار بوده و هم اکنون تمامی آثار خود را در غار موزه خود در حال جمع آوری است. در هرگوشه از هر شهر ایران تقریبا یک اثر از خود استاد و یاد شاگردان او پا برجاست.

جالب است بدانید او کوه پشت خانه خود را کنده و مانند غار درست کرده و تمامی آثار خود را در آن جای داده است. البته باز هم در حال توسعه آن است. چند سالن مختلف که هریک دارای مجسمه ها، آثار سنگی و کارهای دستی خود استاد وزیری است.

ورودی غار دهان یک شیر است و بعد از آن در سمت چپ ورودی سالن اول بوده که به نقش رستم آذین شده است. باید بروید تا متوجه شوید چه خبر است.

این اولین غاری است که در ایران به موزه تبدیل شده است.

بد نیست در پایان هفته سری به این مکان زیبا بزنید. پنج شنبه و جمعه معمولا از 9 صبح تا 6 بعد از ظهر برای عموم بازدید آزاد بوده و بهای بلیط 2000 تومان است. این هم تلفن برای هماهنگی در وسط هفته و گرفتن اطلاعات بیشتر: 26556734 - 09125148159

عکس زیاد گرفتم ولی می خوام شما را حریص کنم که خودتان بروید.

وارنا 2

2010-08-18T03:24:00.000-07:00

وارنا و گلدن سند

قسمت دوم

اولین روز در گلدن سند معمولا با گشت شهر وارنا شروع میشه. یادم رفت بگم که از تهران به وارنا یک پرواز چارتر تابان هست که جمعه صبح می پره، ماهان و بلغار ایر هم روزهای جمعه و پنج شنبه به مقصد وارنا پرواز دارن.

اما گشت شهر وارنا:

معمولا گشت های شهری بدین صورت است که راهنما به همراه مسافران از توی اتوبوس جاهای کلیدی شهر و بیشتر اوقات مرکز شهر را بازدید میکنند. ما هم در طول مسیر فقط به نشان دادن آثار تاریخی و سواحل و مراکز تفریحی مهم بسنده کردیم. داخل شهر هم که شدیم بیشتر درباره فرهنگ و تاریخ و تمدن بلغاری ها و مردم وارنا صحبت شد. وارد جزئیات نمی شم چون وقتی ارزش داره اون اطلاعات که اونجا باشی.

خلاصه براتون بگم در راه از سواحل Sunny Beach و پارک آبی Aqua Polis و پارک دلفین های Dolphinarium گفتیم که رسیدیم به یک اثر تاریخی به نام آلاجا ALADZHA که مربوط به قرن 13 میلادی است. یک اثر زیبای هنری بر روی سنگ ودر ارتفاعات مثل غار کرفتو در ایران. جالب است بدانید معنی آلاجا به ترکی- فارسی یعنی چند رنگ یا رنگارنگ و این اثر نام خود را از چندین نقاشی رنگی که بر روی گچ و سنگ مرمر قرار دارد، گرفته است. در حقیقت این مکان یک صومعه سنگی 2 طبقه است که از زمین 40 متر ارتفاع دارد و دارای بخشهای مختلفی مثل آشپزخانه، کلیسا و قبرستان است.

یکی از قدیمی ترین سواحل وارنا، تفریحگاه ساحلی سنت کنستانتین هست و بعد ازآنجا از استادیوم شهر وارنا گذشتیم که زیر آن یکی از بزرگترین بازارهای خرید وسایل ورزشی قرار دارد. خود شهر وارنا شهری است دانشجویی- صنعتی. از رشته های معروف این شهر پزشکی است که ایرانیان زیادی هم در آنجا مشغول به تحصیل در آن هستند. اما صنعت کشتی سازی و مواد شیمیایی وارنا هم حرف اول را در این کشور می زنند.

به مرکز شهر که می رسید از کنار موزه باستانشناسی وارنا میگذریم که یکی از قدیمی ترین طلاهای کار شده در جهان که حدود 6 کیلوگرم وزن دارد و مربوط به 6000 سال قبل بوده در آن به نمایش در آمده است.. به ادعای خودشون این قدیمی ترین اثر هنری کار شده روی طلا در جهان است. این موزه بخشهای مختلفی از دوران پارینه و میانه سنگی تا معاصر دارد. موزه های مختلفی تو شهر وارنا است مثل موزه هنر، نیروی دریایی، دریای سیاه، آکواریوم، علوم و طبیعت، انسان شناسی و...... .

به وارنا پایتخت ساحلی یا تابستانی بلغارستان هم میگویند. شاید خیلی جاها اسم اُدسوس را ببینید. این نام اسم قدیم وارنا و به معنای شهری است که در احاطه آب قرار دارد.

از نکات جالب اسنکه در وارنا و سواحل اطرافش در تابستان فستیوال های متعددی برگزار میشه مثل فستیوال دلفین طلایی برای نمایش های عروسکی که موزه هم داره، فستیوال موسیقی، فستیوال جهانی هنرهای فولکلور و بسیاری دیگر که از ابتدا تا انتهای تابستان در وارنا برگزار می شود.

از کنار یک کلیسای بزرگ که رد شدید بدانید نماد شهر وارنا یعنی کلیسای جامع ارتدوکس است که به رستاخیز مریم مقدس نیز معروف است. کلیسایی با معماری روسی که درون آن به فرسکو یا نقاشی های روی گچ آذین شده است. رو به روی آن Walk street است که همه مردم پیاده در حال عبور از سنگفرش های این محله مرکزی هستند. فروشگاه ها و برندهای فراوانی در این قسمت است. فواره بزرگی در رو به روی ساختمان دادگاه وارنا قرار دارد. تئاتر قدیمی شهر وارنا نیز در دور همین میدان و فواره قرار دارد. قدم زدن در اینجا برای آشنایی با مردم وارنا بسیار خوب است اما مراقب جیب برها باشید که بسیارند. هیچ وقت در خیابان و به خصوص در این محله پول خود را تبدیل نکنید. همه جا پر است از صرافی های معتبر.

معمولا جلوی کلیسا پیاده نمیشیم و می رویم یه دور در اطراف شهر هم می زنیم. در ادامه مسیر از دو پل مهم و طولانی که فکر کنم هر یک حدود 3 و در کل 6 کیلومتر است می گذریم. پلی U شکل که باز ما را به کلیسای شهر می رساند. نام این پل ِاسپاروخف است که نامی ایرانی و مشهور به اسپرخ خان بوده و بنیانگذار شاهنشاهی بلغارستان است. عمر این پل حدود 50 سال است ولی مناظری که از آن میتوان دید بی نظیر است: نمای شهر وارنا، دریاچه وارنا، بندرهای صنعتی و کشتی سازی وارنا، محله های جدید و ویلایی منطقه، محل اتصال آّب شور دریای سیاه و شیرین دریاچه وارنا، طبیعت و حیات وحش زیبای اطراف دریاچه.

نام این سردار از نام‌های ایرانی میانه است و از واژه اسپ‌رُخ گرفته شده است. این نام ایرانی از دو جزء aspa- (اسب) و rauk (روشن) ساخته شده و به معنی "دارنده اسب درخشان" است.

از جاهای دیدنی و معروف شهر وارنا حمام های رومی آن هستند که جنوب شرقی شهر قرار داشته و مربوط به سده 2 و3 میلادی بوده و بیش از 7000 متر مربع وسعت دارد. این حمام ها بزرگترین بنا و مجموعه عمومی در بلغارستان است.

یادم رفت بگم در انتهای خیابان Walk street باغ دریایی قرار دارد که به نوبه خود یکی از زیباترین پارک ها و باغ های عمومی بوده که در کنار دریا و با ترکیبی از نمادهای آبی درست شده است. معماری آن بر اساس معماری باغ قصر باروک ونیز طراحی شده است. گل های رنگارنگ، درختان گوناگون، پرندگان، رودخانه وقایق های روی آن و بسیاری از مناظر طبیعی شما را به میهمانی این باغ دعوت می کنند.

جا برای دیدن شاید زیاد باشد ولی معمولا مسافران از این قسمت به بعد (بعد از ناهار در مک دونالد) روانه بازار های خرید وارنا مال و گرند مال می شوند. ما هم بر میگردیم به هتل.

عصر هنگام بعد از شنا و در هنگام غروب دیگر جایی نیست که صدای موزیک به عرش نرسد. این صدا تا ساعت 12 شب به شدت اوج دارد و بعد از آن هم با کمی تخفیف تا ساعت 4 صبح روال برنامه همان خوردن، نوشیدن و رقصیدن در دیسکو ها و بارها و قمار در کازینو هاست.

البته این همان ذات گردشگری ساحلی است.

باز هم می آیم با تور دیگری از شهر وارنا و سواحل ماسه های طلایی.

من ز دیار وارنا باز آمدم

2010-08-17T05:10:00.000-07:00

درود بر همه دوستان

بد نیست بگم که من برگشتم ایران.

سفر من به بلغارستان 2 بخش داشت: بخش خوب و بخش بد. بخش بدش آنقدر زیاد بود که من را مجبور کرد که برگردم ایران، اما بخش خوب آن هم برای گردشگران جذاب است که از آن می نویسم.

اما اول بخش خوب و بعد از آن در مطلبی جداگانه بخش بد را مفصل توضیح میدهم. مسافران همه خوب بودند. مشکل جای دیگر بود.

بلغارستان

درباره کشور بلغارستان باید بگویم که تازه دارد از کمونیسم خود رها میشود و هنوز در حد و اندازه شنگن و اروپا نیست اما تا پایان امسال یا حداکثر سال آینده به شنگن می پیوندد.

دارای طبیعتی بسیار زیبا و سواحلی بی نظیر در کنار دریای سیاه. البته بحث تاریخی آن چنان قدمتی ندارد ولی هرچه هست خوب حفظ شده؛ به خصوص در شهر صوفیه پایتخت آن.

بلغارستان در اروپای جنوب شرقی(بلوک شرق) قرار داشته و در اطراف این کشور همسایگانی مانند رومانی، صربستان یا یوگسلاوی، مقدونیه، ترکیه و یونان قرار دارند. حدود 9میلیون نفر جمعیت است و زبان رسمی آن بلغاری است. واحد پول این کشور لوا LV) یاBGN ) است. البته همه جا یورو و دلار نیز پذیرفته می شود.

هر دلار حدود 1.42 لوا و هر یورو حدود 2 لوا است. هر لوا حدود 700 تومان است.

بیشتر مردم این کشور مسیحی ارتدوکس هستند و کلیسای جامع ارتدوکس ها نیز در شهر وارنا است که دومین کلیسا از لحاظ بزرگی و اهمیت دینی است. تعدادی هم مسلمان در این کشور زندگی می کنند که شیعه علوی هستند که باقی مانده دوره عثمانی است.مناطق ساحلی جنوب شرقی و شرقی بلغارستان هم مرز با رومانی و دریای سیاه یا اژه است.

شهر وارنا

وقتی هواپیما داشت در فرودگاه وارنا فرود می آمد تصاویر اطراف همه نشان از جایی سر سبز با تکیه بر زمینهای کشاورزی داشت. زمین های زراعی، کوهستان های سبز در کنار دریای سیاه، بنادر صنعتی و کشتی های بزرگ . درنهایت فرود در فرودگاهی کوچک مانند رامسر. واقعا با این حجم مسافر که از کشورهایی مثل لهستان، روسیه، اکراین، آلمان، انگلیس، اسرائیل، لبنان، ایران، نروژ، سوئد، سوییس و کمی هم از اروپای غربی وارد این شهر می شوند، این فرودگاه بسیار کوچک و ناچیز است. دقیقا فرودگاه رامسر خودمان .

راستی در طول پرواز از روی دریاچه نمک ارومیه، دریاچه وان ترکیه، قله و کوهستان های آرارات و شهرهای ساحلی ترکیه هم عبور می کنید. از تهران تا وارنا حدود 3 ساعت پرواز داریم.

همچنین از لحاظ ساعتی بلغارستان 1:30 دقیقه از ما عقب تر است. از فرودگاه تا خود شهر وارنا 12 کیلومتری راه است و در نزدیکی شهر دو مرکز خرید بسیار بزرگ وارنا مال و گرند مال دیده می شود. گرند مال مرکز برندهای معتبر جهانی است و وارنا مال قدیمی تر است و فروشگاه بیشتری دارد. از شهر وارنا تا ساحل گلدن سند حدود 20 کیلومتر راه است یعنی کمتر از نیم ساعت. مسیری کوهستانی و جنگلی که از کنار ساحل سانی بیچ هم میگذرد.

تفریحگاه ساحلی شن های طلایی یا Golden Sands Resort

شاید با واژه Resort کمتر آشنا باشید. نمونه کامل این واژه در گلدن سند پیاده شده و ما در ایران تنها یک نمونه بسیار ناشناخته داریم و آن مجتمع تفریحی- ساحلی باری در قوشچی ارومیه درکنار دریاچه ارومیه است.

این منطقه حدود 4 کیلومتر طول دارد که شامل امکانات زیر است: حدود 100 هتل تک ستاره تا 5 ستاره، شهربازی، پارک آبی، پارک دلفین ها، کازینو، دیسکو، بار، رستوران های مختلف، انواع مختلف تفریحات ساحلی مانند کشتی های بادی، جت اسکی، پارا شوت، بنانا بوت و....، بازارها و فروشگاه های خرید و خلاصه یک شهرک کوچک با امکاناتی فراوان.

نرخ اشغال هتل در ماه های جولای و آگوست تقریبا 115% است. همه هتل ها از یک سال قبل رزرو و در فصل سفر همیشه پر هستند.

در ماه های تیر، مرداد و شهریور غوغایی در این سواحل برپاست. از کشورهایی که نام بردم دخترها، پسرها و خانواده ها به این ساحل سرازیر می شوند. میانگین سنی گردشگران در این منطقه 15 تا 25 سال است. گروه های دانشجویی، جوانان دبیرستانی و خلاصه هر سنی با هر شغل و مقامی را در اینجا می توانید پیدا کنید.

این ساحل تقریبا خواب ندارد. بذارید بگم مردم اینجا چه جوری زندگی میکنند:

ساعت تقریبا 8:30 صبح صبحانه خوری هتل ها کم کم پر شده از مسافرانی که با لباس شنا آماده رفتن به دریا هستند. بعد از صبحانه شنا در استخر و دریا و آفتاب گرفتن در زیر خورشید.

چیزی که این شهر را معروف کرده وجود خورشید تابان در حدود 11 تا 12 ساعت در این فصل است. دمای هوا بین 28 تا 35 و دمای آب بین 18 تا 25.......دیگه چی میخواین!

تا ظهر گردشگری ساحلی برپاست و بعد همه برای ناهار روانه هتل ها و رستورانها می شوند. کمی استراحت و بعد از ساعت 2 مجددا همه روانه آب می شوند. تا نزدیک 8 شب که مردم از آب بیرون آمده یه دوش گرفته و با لباس های پلو خوری و خوشتیپ کرده به سوی دیسکوها، بارها و کازینوهای انجا می روند. دیگر کسی در این شهر هوشیار نیست تا ساعت 4 صبح . حتی این موقع هم بیرون بیایید شهر زنده است و صدای موزیک و نورهای مغازه ها هنوز در حال چرخیدن هستند و جوانها در حال راه رفتن!

خلاصه کمی خواب و باز همین آش و همین کاسه در تمام طول یک هفته اقامت.

بلغارستان نه کشور ارزانی است و نه کشوری گران؛ دقیقا میان ترکیه و اروپا. مثلا میانگین هر وعده غذایی بین 7 تا 15 لوا و اگر می خواهید غذای خیلی خوب بخورید حداقل 19 تا 25 لوا باید بپردازید.

اطلاعات بسیار زیاد است و ترجیح می دهم زیاد توضیح ندهم و در یک سمینار در انجمن صنفی راهنمایان تهران مفصل بحث کنم. هم درباره وارنا و هم درباره لیدری در تفریحگاه های ساحلی.

این قسمت اول و کلیات منطقه. راستی شهر وارنا حدود 300 هزار نفر جمعیت داره که با حضور گردشگران به طور متوسط به 750 تا 800 هزار نفر میرسه.

در قسمت های بعدی درباره مناطق دیدنی اطراف وارنا و گلدن سند صحبت می کنم.

چه سفرها کرده ام....رنج دوران دیده ام

2010-08-17T04:13:00.000-07:00

هر وقت این آهنگ رو می شنیدم یاد خودم، سفرهام، عشقم به ایران و اتفاقات اخیر می افتادم.

وقتی محمد نوری از بین ما رفت این آهنگ برای من جاودانه تر شد.

ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس
چه سفر ها کرده ایم

ما برای بوسیدن خاک سر قله ها
چه خطرها کرده ایم

ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود
رنج دوران برده ایم

ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود
خون دل ها خورده ایم

ما برای بوییدن بوی گل نسترن
چه سفر ها کرده ایم

ما برای نوشیدن شورابه های کویر
چه خطرها کرده ایم

ما برای خواندن این قصه عشق به خاک
رنج دوران برده ایم

ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک
خون دل ها خورده ایم

اینجا وارنا، بلغارستان

2010-08-02T01:51:00.000-07:00

درود بر همه دوستان عزیزم

الان در کشور بلغارستان و در شهر وارنا در حال برگزاری تورهای تابستانی هستم.

خیلی درگیرم...خیلی

خواب و خوراک بسیار کم و کار زیاد

تمام سعی خودم رو میکنم که برنامه ها و اتفاقات اینجا رو براتون تعریف کنم

سخن بسیار و وقت تنگ

سعی بر ان است که در یک تعطیلی چند ساعته این کار رو انجام بدم

فعلا

به زودی مطالب بی نظیر

2010-07-21T04:35:00.000-07:00

هزاران درود

شهریار دوست عزیزم درست گفت.

سفر بودم ولی تنها نه، اما مهم اینه که چیزای ناب دارم براتون:

یک مطلب برای اولین غار- موزه ایران

یک مطلب برای سفر مستند سازی برای شبکه 2 برای استانهای اردبیل و گیلان

یک مطلب درباره زندگی با عشایر شاهسون

حالا یه خبرای خوب و بدی دارم که اشاره میکنم بعدها که زنده بودم.

راستی شاید سفرنامه های خارجی در راه باشد........

گیلان گردی

2010-07-12T02:29:00.000-07:00

عقور بخیر

این تعطیلات که کمی به درازا کشید، به طور کمی برنامه ریزی شده رفتیم سمت گیلان.
راستی اگر عکسها باز نشد، وبلاگم رو با آنتی فیلتر باز کنید.

هدف اصلی بازدید از تالاب انزلی بود. اما نکات این سفر رو براتون میگم:

اتوبان جدید تهران- رشت بسیار عالی و امن است و بسیار خلوت؛ راه نزدیک تر شده ولی چند پیچ خطرناک در مسیر هست که باید حواستان را جمع کنید. 110 تا حداکثر 115 بهترین سرعت در این مسیر است.
ایستگاه استراحت : منجیل را برای بادخوردن و رودبار را برای زیتون خوردن.
در این فصل بلال و تمشک فروشی ها در کنار جاده غوغا می کنند....واقعا هم مزه کردن آنها جواب میده.
هوا بسیار گرم و شرجی و تنها کولر ماشین و برخی جاهای سایه جواب ما بودند.
جاده های گیلان در تعطیلات خلوت تر از مازندران هستند!

در بندر انزلی به بلوار اصلی تالاب که برسیم کلی ایستگاه و اسکله قایقرانی هست. قیمت یک قایق با ظرفیت 4و5 نفر که تا انتهای تالاب و گلهای نیلوفر آبی میره حدود 500000 ریال است. شاید با چونه بتونید کمی کم کنید. تا جاهای مختلف تالاب قیمت ها مختلفه ولی همه تا انتها و تا نیلوفرهای آبی میرن.

از موج شکن بازدید کنید همون جا اسکله قایقرانی و پارکینگ هم هست.

جالب ترین اماکنی که در تالاب دیدم اینها بودند: گلهای نیلوفر آبی، پرندگان زیبای تالاب از جمله حواصیل خاکستری و عقاب طلایی، پارکینگ حلبی آباد قایق ها، کافی شاپ دریایی، رستوران دریایی، کاخ شاه از منظر تالاب.
ناهار یا شام را حتما در رستورانهای کنار تالاب بخورید. ما که رفتیم "علی سبیل" که به پاتوق ماهیگیرا معروفه و واویلا...واویلا. عجب غذایی زدیم: یه قابلمه پلو با ته دیگ طلایی و اردک ماهی با گوجه فراوان، زیتون پرورده، میرزا قاسمی، ماست، دوغ، سیر ترشی.....آه خدای من، جای همه خالی.

Gastronomy یا گردشگری غذا در گیلان بسیار جواب میده و باید روی آن کار بشه. خیلی غنیه.

40 کیلومتر بعد از انزلی به سمت آستارا و بعد از شهر پره سر به جنگل گیسوم و ساحل زیبای آن می رسید. مسیر رسیدن تا روستای گیسوم بسیار زیبا و از آن شگفت انگیز تر مسیر جنگل به ساحل گیسوم است. مسیری که در تعطیلات بسیار شلوغ و در دیگر روزها آرام و زیباست. پیچ هایی سبز که به آبی دریا ختم می شود.
به لاهیجان نرسیدم ولی بستنی ذغال اخته کنار دریاچه وسط شهر که زیر شیطان کوه است را فراموش نکنید.
شهر رشت که معلومه دیگه: مقبره و خونه میرزا کوچک خان، بازار و .... اما رستوران های شهر رشت یادتون نره: "رستوران تک " بیشتر غذاهای محلی رو داره و واقعا عالی بود: علاوه بر اون غذاها باقلا قاتق، ترشی تره، انار آویج، برانی بادمجان، ماست خامه ای ، ماهی سفید، کباب ترش رو هم تجربه کردیم.
راستی اینو بدونید که گیلک ها میرزا قاسمی رو مثل ماست یا دسر در کنار غذاهاشون می خورن.
همچنین گیلک های مناطق مختلف لهجه های متفاوتی دارند که تنها خوشون میتونند بفهمن کی برای کجاست! شرق، غرب یا مرکز.

حتما موزه میراث روستایی گیلان را ببینید که بی نظیره . 15 کیلومتر مونده به رشت از تهران. تو جاده فومن. عالی و پر بار.
علاوه بر تاریخ گیلان و معماری خانه های گیلکی، آشنایی با گیاهان مناطق مختلف گیلان و طرز لباس پوشیدن آنها، صنایع دستی و خوراکیهای مناطق مختلف نیز در این مجموعه عظیم وجود دارد.

موزه میراث روستایی گیلان 9 بخش دارد: 3 بخش اصلی گیلان شرق، مرکز وغرب و 3 بخش فرعی ساحلی، کوهپایه و کوهستان در هر بخش اصلی. فعلا 4 بخش کامل شده و قابل بازدید است ، حداقل 2 تا 3 ساعت برای این موزه وقت بذارید. دختران زیبای گیلک با لباسهای رنگی و شلیته راهنمای شما هستند. در کنار خانه ها، زنان در حال پختن نان محلی به نام "خلفه " هستند که همان جا در جلوی چشم شما این کار را پشت دیگی داغ انجام می دهند. خوراکی های ترش و مختلفی برای فروش به گردشگران در آنجا وجود دارد که ارزش یکبار تجربه را دارد.

اما یخ در بهشت و بستنی سنتی گیلان که در همین موزه سرو میشود یادتون نره....وای که خیلی خوشمزه است و جالب درست میشه.برای یخ در بهشت شربت آبلیمو را با تخم ریحان در ظرفی فلزی میریزند و در مرکز آن یخ را می گذارند و آنقدر می چرخانند تا همه چی در هم مخلوط و یخدر بهشت به وجود بیاید. بستنی هم به همین ترتیب ولی این بار یخ در بیرون ظرف فلزی در یک ظرف چوبی قرار دارد وباز هم این ظرف با سرعت در ظرف چوبی می چرخانند. خیلی جالبه و حتما از آنها مزه کنید.

سفر پر باری بود و اطلاعات مردم شناسی من در مورد گیلک ها بسیار بالا رفت. راستی محل اقامتمون خانه دوست عزیز و راهنمای تورهای ورودی ایران، که اسمش تو کتاب لونلی پلانت ایران هم هست، یعنی حسن محیط بودم. گیلانگردی و ایرانگردی با اون رو توصیه میکنم.
راستی سواحل شمالی در تعطیلات وحشتناکه......خیلی افتضاحه. ببینید و پند بگیرید:

از چلاسر تا دریاسر

2010-07-05T23:33:00.000-07:00

از چلاسر تا دریاسر

فراوان درود

پوزش برای این نبودن که خیلی اوضاع کاری غاراشمیشه.

قبل از امتحاناتم یعنی اواسط خرداد سفری داشتم به چلاسر و دریاسر که الان براتون سفرنامشو میذارم.

به چلاسر و خانه گلی

ساعت 6صبح پنج شنبه به سمت جاده چالوس رها شدیم تا خودمان را به تنکابن یا شهسوار سابق برسانیم. در میانه راه بر روی سد امیرکبیر صبحانه را با منظره زیبای دریاچه پشت سد خوردیم وتا تنکاین رفتیم. از میانه شهر و از میدان هفت تیر تنکابن به سمت سلیمان آباد عزیمت کردیم. در دوراهی جنگل 2000 به سمت چلاسر و روستای جل چلاسر روانه شدیم.

نزدیک ظهر به خانه گلی رسیدیم و با فرزین ملکی نشستیم به صحبت با چایی اصل شمال و بوی گل محمدی.

اما بعد از ناهار گیلکی باقالی پلو با ماهی تازه صید شده از دریا و سیر و دوغ و ماست محلی، کمی خواب و بعد هم به کارگاه سفالگری اجدادی محبی رفتیم. راستی میوه های باغ خانه گلی هم رسیده بود: گلابی جنگلی، توت قرمزو.... .

بعد از پیاده روی و بازدید از منطقه سیاه چال گروه شروع به خریدن سفال کردن تا بتوانیم این خانواده را از حضورمان دل گرم کنیم. البته این عکس نشان میدهد از سر درون.....

خلاصه از اونجا یه برنامه عجیب داشتیم که همه را ذوق مرگ کرد:

رفتیم به سمت مارکوه و غروب خورشید و طلوع ماه را بر روی خزر دیدیم. تمام منطقه تنکابن تا رامسر را زیر پا داشتیم این بود منظره پیش روی ما...شالیزار، شیروانی های خسته از آفتاب، درختان و بیشه ها و تا بی نهایت خزر.

آری غروبی بس دل انگیز. از همانجا به اصرار بچه ها رفتیم به سمت دریا و از یک مجتمع شیلات درخواست کردیم تا در ساحل آن کمی آرام بگیریم. بعد از یک ساعت آب بازی خسته و کوفته خانه را در آغوش گرفتیم.

شامی بس دل انگیز: میزا قاسمی، کوکو سبزی و باز هم دوغ...راستی پنیر برشنه هم زدیم بر بدن. عجب شبی بود.

دیگه هر کی رفت سی خودشو خواب در بالکن و صدای بلبل که تا صبح در کنار بالکن ما می خواند.

از چلاسر به دریاسر

اما فردا صبح با صبحانه ای محلی که از انواع مرباهای میوه های جنگلی و بومی منطقه گیلان و چلاسر بود شروع شد.پنیر محلی و چایی با طعم شمال. ای خدا گشنم شد.

بگذریم وسایل رو جمع کردیم و به سوی دریاسر رحلت کردیم. حدود 2 ساعت تا ابتدای مسیر پیاده روی راه بود. باید از میان جنگل دو هزار می گذشتیم تا به دریاسر برسیم. از یک دو راهی که در اواخر جاده منتهی به دو هزار بود به سمت دریاسر روانه میشویم.

ابتدای این جاده با شیب زیاد سرازیری و سر بالایی های تندی را تجربه می کنید و بعد تا جایی که جاده خاکی شود پیش می رویم.

اما از این جا دو راه داریم: بر روی یک پل که آغاز جاده خاکی است میتوانیم کناره رودخانه را پیش بگیریم و با عبور از کنار آب و از میان جنگل به روستای عسل محله برسیم یا اینکه جاده خاکی پیچ در پیچ را با ماشین تا انتها بریم. ما که پیاده زدیم به آب و جنگل؛ مسیر بی نهایت زیبا و پر از چشمه های متعدد است که میتوان از آب آنها استفاده کرد.

بعد از رسیدن به عسل محله که با ماشین 15 دقیقه و با پای پیاده تقریبا 1 ساعت طول می کشد، مسیر اصلی روستا شما را به کوهستان جنگلی فرا میخواند و در بیشتر روزهای پایانی هفته مثل کولکچال تهران این مسیر پر از مردم با صفا و کوهنورد و اهل طبیعت است.

در مسیری بسیار سبز و پر شیب باید 2 ساعتی راه پیمایی کنید تا به قله برسید و به دشت زیبای(اگر اشتباه نکنم) آغوزچال.

منطقه پر از چشمه هایی است که برای استفاده مردم درست شده اند و در گرمای تابستان خنکای آن درمانی است بر آتش تن .

بعد از اینکه به ارتفاعات رسیدید و دشت را پیش روی خود دیدید تنها یک صحنه و واژه یادتان می آید: هایدی و آلپ.

بسیار وصف ناپذیر است، چمن های کوتاه و سبز روشن، درختچه و درختان سبز، رودخانه ای از آب برف، کوه های سر به فلک کشیده اطراف، کوه های پر برف رو به رو و گله های گاو گوسفند......وای که عجب خستگی را از تن می زداید.

دشت دریاسر بسیار زیباست و باید برید ببینید. حتما ماست محلی تهسه شده از شیر گاو اونجا یادتون نره که اگر نخورید از کفتان رفته. برای همین حتما با خودتون قاشق ببرید.

خلاصه پس از کلی عشق و حال در دشتی که در ارتفاعات کوهستانی قرار داشت به سمت ماشین روانه شدیم و به دلیل خستگی وانتی را گرفتیم از برای وانت سواری....باز هم جای شما خالی که در جاده ای پر پیچ و خم که تمامی جنگل 2000 زیر پایتان است در پشت وانت اون هم دسته جمعی بس دل انگیز سفری خواهد بود.

بعد از اونجا هم در کنار رودخانه 2000 و در رستوران بین راهی ناهار زدیم و عازم تهران شدیم.

خیلی خلاصه گفتم که حوصله کنید بخونید و توصیه میکنم حتما این سفر رو تجربه کنید.

پی نوشت:

دلیل اسم جنگل 2000 و 3000 جالبه: هزار یا هراز در حقیقت به معنای رودخانه است و منظور از دو هزار یعنی وجود 2 رودخانه در آن منطقه جنگلی و همچنین برای 3000 همین مطلب صدق است. که ما هر دو رودخانه 2000 را در مسیر دیدیم.
برای دریاسر بهتر است ناهار را با خود به بالای دشت ببرید ولی باید وزن آن را تحمل کنید.
حتما از سفال های کارگاه محبی خرید کنید حتی شده یک فنجان کوچک.کمک به جامعه محلی یعنی همین کارها.
در مورد قلعه مارکوه و تنکابن در یک مطلب مفصل صحبت می کنم اما این شماره نگهبان قلعه مارکوهه که مرد خیلی باصفاییه و اطلاعات خوبی داره : آقای خانی نژاد 09376242531
اینم سایت خانه گلی : http://www.caspiantrek.com/fa/index.htm

سفرنامه اروپای غربی مجید عرفانیان

2010-07-02T10:11:00.000-07:00

فراوان فراوان درود

من این چند وقته حتی حموم هم نمیتونم برم اینقدر خونه نیستم ولی میام...اما این مورد خیلی فوریه و زود باید پخش میشد

دوست عزیزم مجید عرفانیان عازم دیار اروپای غربی شد و داره بک پکری سفر میکنه

قرار شده حوادث و سفرنامه خودشو به صورت روزانه بنویسه

بد نیست ببینید و نظر بدین

اینم وبلاگ سفرنامه اروپای غربی مجید عرفانیان

http://europtrip.blogfa.com/

خسته از جاده

2010-06-13T12:42:00.000-07:00

تا کجا باید سفر کرد

به من بگید تا کجا باید سفر کرد

تا کجا باید دوید

به زودی 2مطلب با عکس جدید

2010-06-02T11:50:00.000-07:00

درود به همه

در کل این روزها 2 ساعت تو اینترنت نبودم

هم تور داشتم هم آخر ترم بود ارایه مقالات

ولی به زودی: سفرنامه چلاسر تا دریاسر و بازدید از برج میلاد

میام بعد از تعطیلات

به مناسبت فتح خرمشهر و...لب کارونش

2010-05-24T03:47:00.000-07:00

عکسهامو فیلتر کردن

آیا می دانید که لب کارون چه گلبارونه؟

مثل وقتی که می شینند دلداران

در قایق ها، دور از غم ها

می خوانند نغمه .....آه که من چه قدر زیبا شعر می گویم

ولی جای همه در آبادان و خرمشهر خالی

عکسهامو فیلتر کردن

جای شما در اهواز خالی تر

آری صبح دم بر روی پل اهواز روی کارون جای شما خالی

یاد و جای "ممد نبودی" هم خالی

دستاورد آخرین سفر تفرش

2010-05-22T00:09:00.000-07:00

نمایی از دشت آبی

دستاوردی از تفرش

سرانجام بعد از چندین مطلب غر زننده، این بار از سفرم به سرزمین کودکی خیلی خرسند شدم.

چون هم هوا عالی بود و هم طبیعت بی نهایت زیبا....عکس ها بیانگر صحبت من خواهند بود.

عنکبوت و غذاهایش

مسیر دشت آبی به رودخانه

ابتدای دشت آبی

قارچ و قورچ

رودخانه و کوه پنجه

نیزاری در میان رودخانه

اما 2 رویداد خوب نیشم را تا بنا گوش باز کرد:

1. در وسط شهر تفرش و در منطقه ای بین دو محله ترخوران و فم ، رودخانه آبکمر و درختان در هم تنیده اش سالها رها بودند و کم کم داشت به زباله دانی تبدیل میشد. ولی به همت پسر دایی مادرم یعنی حمیدرضا مسعودی و NGO های محیط زیست و انجمن گردشگری تفرش این مکان در حال پاکسازی برای تبدیل آن به پارک جنگلی شده است. این یعنی هدایت درست گردشگری در منطقه. چون وقت بازدید از اونجا با هم مشورت می کردیم دیدم چه پتانسیلی نهفته و آنها میخواهند به درستی از آن استفاده کنند. امید وارم زودتر پیش برود. سعی بر آن است که همه چیز طبیعی باشد حتی حصارها.

این هم زباله هایی که در حال پاکسازی هستند

تنیدگی درختان و گذر ما

اینجا قرار است خانه درختی برپا شود

بدون شرح

!منجنیق

2. قلعه سراج الملک در زیر گندم کوه که پیش از این بازدیدش کرده بودم باز هم با پیگیری حمیدرضا مسعودی، به این سرانجام رسید که بتوانیم از درونش بازدید کنیم و بخشی از آن را برای اقامت و پیوستن به خوشه سار بوم گردی و اقامت بومی آماده کنیم.

ورودی قلعه

برج قلعه

برکه جلوی قلعه

صاحب فعلی قلعه در حال حاضر در کشور امریکا به سر می برد و قلعه کاملا بازسازی شده و آماده استفاده است.

امید دارم در همه ایران به جای این هتل های در پیتی الکی گران ، خانه های قدیمی و روستایی بازسازی شوند و برای اقامت در محیط بومی منطقه خود را آماده کنند. این یعنی سفر ارزان و دلخواه مسافر و همچنین کمک به جامعه محلی....دلم روشن است!

راستی به هیچ وجه بهار تفرش را از دست ندهید؛ درست است شقایق ها هنوز در نیامده بودند و کم بودند ولی باز هم بی نظیره.

از نمایشگاه کتاب و دردهایم

2010-05-12T10:43:00.000-07:00

باز به من گیر بدین که بیا واسه مملکت خودت تلاش کن، بیا ترجمه کن، بیا فلان کن، بیا بیسار کن....

بابا به کی بگم دردم را!

ترازدی تلخ امسال من در نمایشگاه:

صبح ساعت 10:30، وارد سالن ناشران عمومی شدم داشتم از همون اول گشت میزدم که به نشری رسیدم به نام نمایش. بیشتر در مورد تئاتر و سینما و نمایش بود. اسم یک کتاب آشنا دیدم:

طراحی و ساخت عروسکهای نمایشی، خدایا این چه قدر آشناست...اِ این که نوشته ترجمه همایون منفرد و آزاده نوری....

اِ خدایا این کتاب ترجمه منه!

واسه چی؟ چرا؟ در همین احوالات بودم که کتاب رو ورق زدم و دیدم که بلی این نثر،نوشتار من است و بدون تغییرات زیاد همون ترجمه که پایان نامه بود تبدیل به کتاب شده با نام و نشان کسی که به من کار داده بود ....با قیمت 5000 تومان.

تا ته استخوانم آتش گرفت که چرا حتی ننوشته به اهتمام مثلا فلانی یا حداقل بنویسد با تشکر از بنده خدا اشکان بروج....یه زحمت کشید 3ماه و خورده ای وقت و زندگیشو گذاشت پای ترجمه این کتاب.

خلاصه رفت در پاچه ما این تلاشهای بی ثمر برای ما وپر بار و افتخار برای دیگران.

دیگر شنیده ها و دیده ها:

1. جالب بود همه یک کتاب از کورش کبیر و داریوش واینا دادن به بازار.

2. کتب دینی و مذهبی فت و فراوان و کتب های به درد بخور هیچ.

3. در مورد مشاوره ازدواج، ان هم بسی زیاد کتاب دیدم.

4. غرفه های بسیجی وار زیاد بود و کم بیننده. ویژگی ها :صدای نوحه- کتاب های مربوط به ظهور و مذهبی و دینی و اینا.

5. همه غرفه های به درد بخورغلغله بود. از ظهر به بعد به شدت جمعیت افزایش یافت و رو هم مردم راه میرفتند.

6. بازار متلک و تیکه پسرهای لات به دختران داغه داغ.

7. نمیدونم کی اومد که یه دفعه نصف نمایشگاه تعطیل شد و بیرون شروع کردن شعار دادن و بسیج و حراست و ...خلاصه جمع شد قضیه.

8. به زور بعد از چند ساعت کتاب دلخواهم را پیدا کردم: سفرنامه ناصر خسرو البته با کلی سانسور و حذف.

9. راستی نمیدونم تا کی فروش کتابهای آموزشی از کتابهای شاید به درد بخور بیشتر خواهد بود. تا ابد با قلم چی!

در پایان هم رفتم با دلی آکنده از درد و حسرت...تازه فهمیدم آن خانم در تلویزیون برگشت چی گفت:"من درسته مترجم معروفی هستم ولی خیلی جالبه بدونید که رفتم به بازار کتاب و دیدم همان کتاب من تنها با شکلی متفاوت،بدون تغییر به نام 2 نفر دیگه چاپ شده است. به راحتی و بدون حق کپی!همه هم میخرند."

آره وقاحت را خوب یاد گرفته ایم....خیلی خوب. البته از بعضیها!

و اما امان از فصل گلاب کاشان.....

2010-05-01T09:50:00.000-07:00

و اما امان از فصل گلاب کاشان.....

بدون شرح

درود دو صد هزاران درود

آخر هفته گذشته به همراه یک گروه 80 نفره از دختران راهنمایی و دبیرستان رهنما، به سوی کویر مرنجاب، نیاسر و کاشان روانه شدیم. در این سفر فهمیدم عجب سرعتی در باز شدن شکاف میان نسل ها داره رخ میده؛ این دختران امروزی کاملا نسبت به دوره ما متفاوتند چه برسد به خواهرمن که برای دهه 50 هستند. واقعا شگرف شدند. کاملا تحت سلطه روزمرگی و دنیای نوین، کاملا در خواب دوری از تاریخ و گذشته به سر میبرند.

بماند..... گروه بسیار خوبی بودند: حرف گوش کن، منظم و بسیار باحال . کارهای عجیب و حرفهایی بس غریب میزدند که به سن آنها نمیخورد ولی خیلی چیزها رو هم رعایت میکردند.

برگردیم به سفر

از تهران اومدیم کاشان و بعد از بازدید از باغ فین که داشت از آدم دق میکرد و حتی اتوبوسها هم دیگر جای تکون خوردن نداشتند، رفتیم به سمت آران و بیدگل برای کویر مرنجاب. بعد از ناهار در امامزاده کوچک (بعد از امامزاده هلال) با آقای منصوری راهنمای محلی منطقه هماهنگ کرده بودیم برای شتر سواری. ولی ناگهان قیامتی به پاشد: طوفان را در دور دیدم، بادی بس شدید، رعد و برق و برخورد آن به زمین در دور دست، شترها هم طاق ماندن نداشتند و نگذاشتند بچه ها سوار شوند خلاصه با تعویض ماشین به سوی کاروانسرای مرنجاب در بارانی زیبا و بهاری روانه شدیم.

بعد از دیدن دریاچه نمک و قدم زدن روی آن به کاروان سرا رسیدیم و بعد از کمی توضیح و عکاسی به سمت رمل های شنی رفتیم و این بچه تا توانستند جیغ و غر زدند ولی در آخر از این بلندای زرد بالا رفتند و سرود فتح خواندند.حالا مگر می آمدند....برای همه گروه این نقطه سفر، اوج داستان بود. بعد هم رفتیم به کاشان و هتل امیرکبیر.

پیش به سوی اوج

انتظار

صبح به سوی نیاسر روانه شدیم و در لحظه ای خودم را در میان 20 تا 30 اتوبوس و مینی بوس و بیش از ده ها ماشین شخصی دیدم. هیاهویی به پاست..خر توخری بود خلاصه با زحمت ماشین رو جلوی هتل سبز نیاسر گذاشتیم و با اتوبوس های واحدی که در نظر گرفته اند عازم باغ تالار شدیم. تور را از آتشکده شروع کردم و بعد از چشمه و غار به بالای آبشار و از انجا به پایین آبشار برای دیدن روند گلابگبری و چایی با گلاب و بعد هم پیاده به سمت ماشینها روانه گشتیم.

در هوایی بهاری و کمی گرم با دستانی پر از گلاب و سوغاتی ،این دختران با غرغر از خستگیخود را به ماشین رساندند. بعد هم کاشان ناهار و بعد از بازدید خانه بروجردی ها عازم تهران شدیم.

این کل برنامه بود حالا میخوام واقعیت ها را بیرون بریزم:

1. کاشان عجیب غریب شیوغ شده بود و هیچ نظارتی بر سامان این گردشگران نیست.

2. نیاسر در فصل گلابگیری شاید پر از جمعیت میشود ولی نبود نظارت باعث بی نظمی و گاهی نا امنی میشود.

3. ظرفیت نیاسر بسیار محدود تر و کمتر از گردشگر ورودی به آن است.

4. نامجو میگه :بیابان را سراسر مه گرفته است؛ اما مرنجاب را ببخشید اینجوری میگم ولی مرنجاب را سراسر گه گرفته است. کسانی که طبیعت گرد بودند و هستند میدانند که راه مرنجاب بسیار باریک بود و سنگلاخی و هم اکنون جاده ای به پهنای اتوبان با کفی صاف و شوسه ای. اطراف کاروانسرا، در میانه راه و در اوج ان در ابتدای رمل های شنی: تلی از زباله. عکسها دارند حرف میزنند. به یاد ندارم که این پیر خشک و نمک آلود در گذشته چنین چیزی به خود دیده باشد.

این زباله دانی مرنجاب است

وای از این یکبار مصرف های مرگ بار

5. در کنار رمل ها بیش از 5 تا 6 اتوبوس بود و خیل عظیمی از مردم روی تپه های شنی در حال غلتیدن بودند. باز هم هیچ نظارتی نبود ولی خدا رو شکر دم کاروانسرا یک نظمی بود و چادرها کنار هم زده شده بودند.

6. در کنار آبشار که به سمت کارگاه گلابگیری روانه شده بودیم، در کوچه های باریک به شدت ترافیک انسانی شد و بسیاری از پسران به دختران کنایه و تیکه می انداختند و مردم رو سر هم راه می رفتند و همدیگر را میزدند تا رد شوند. صحنه ای بس رقت آور برای یک منطقه گردشگر پذیر.

7. به خانه های تاریخی که رسیدم با پارکینگی بیش از 20 اتوبوس و مینی بوس و میدل باس مواجه شدم. خیابانی که مدام بسته میشد. محله ای که داشت از هجوم انسانها منهدم میشد. خانه هایی که پر از گردشگر بود و در هر خانه2 تا راهنما گذاشته بودند که با هم حرف میزدند و با مردم حرف نمیزدند. تا شروع به صحبت میکردم غیر از بچه های خودمون همه دورم جمع می شدند چون دوست داشتند بدوننند اما کسی نبود که به انها بگوید.... حتی دیوارها میخواهند دیده های خود را بگویند اما این راهنمایان چون داربستی آهنی کلامی بر لب نمیگشایند. باز هم دستگاه اطلاع رسانی خاموش در گوشه ای خسبیده بود من رفتم تا با این دوست داغانم خوش و بشی کنم. دیدم برق ندارد. دیدم که این سازمان میراث فرهنگی اصلا نمیخواهد هیچ سر و سامانی به وضعیت گردشگری بدهد. بودجه ها در همایش ها خرج میشود و دیوارها و نقاشی ها می ریزند، طبیعت ویران میشود و آیین ها نابود.

و پدرم کورش و داریوش گفته بودند که ایزد یگانه از این مردم که با تاریخ و طبیعت چنین کنند نمی گذرد....آن روز را خواهم دید.

در پایان حرف کوتاهی میزنم و آن این که : قدیما گلابگیری قشنگ بود اما امروزه نه با هزاران نفر ، نه با سیلی از مردم.

قشنگه وقتی برنامه ریزی شده و روی حساب پیش بریم.

برای گلابگیریسعی کنید به جای پایان هفته، وسط هفته برید نیاسر و قمصر تا لذت ببرید.

تهران طهران؛ روایتی که مرا با خودم به چالش کشید

2010-04-21T12:43:00.000-07:00

آری درست شنیدید.

برگردیم عقب: 2 روز پیش یعنی دوشنبه شب که در تلویزیون های اجنبی خبرهایی درباره قوانین حجاب شنیدم و بعد خبرهایی دیگر و دیگر و.....داد و هوار من در خانه که بابا خدا این چیه؟من کجام؟این ایرانه با اون همه عظمت پیشین....کجا داریم میریم؟ چرا ما نسل دهه60 باید همه بلاها سرمون بیاد؟

یادم افتاد که 1 سال پیش قبل از قبولی در دانشگاه علامه میخواستم برم از این خاک اما......این خاک و بوم، این بوی جنگل ابر با خاطراتش، شقایق، دوست هاو عکسهایم، سفرهایم به هر نقطه این ستم دیده وطنم، شنهای کویر، آب یخ آبشار و آبی دریاچه، خونه گلی،نقلی، میمند، تفرش............وای وای وای، اینا رو کجا پیدا کنم؟

شب است و چهره میهن سیاهه نشستن در سیاهی ها گناهه

من و اندیشه های پاک که داره عذابم میده...

خلاصه داشتم به رفتن و موندن فکر میکردم، به اینکه چرا اینجام و به کجا میرم. خوابیدم با فکری پریشان تر از خویشتن.

سه شنبه: 6 بعد از ظهر ، سینما آزادی، فیلم تهران طهران

کارگردانان:

داریوش مهرجوئی، مهدی کرم پور

بازیگران:

اپیزود اول (روزهای آشنایی): کتایون امیر ابراهیمی، پانته آ بهرام، رحمان حسینی ، فریده سپاه منصور ، مینو صابری، اردشیر کاظمی، …

اپیزود دوم (سیم آخر):رضا یزدانی- رعنا آزادی ور- برزو ارجمند- طناز طباطبایی- سروش صحت- فرهاد قائمیان، …

خلاصه داستان:

اپیزود اول: گروهی گردشگر همراه با یک خانواده معمولی تهرانی تصمیم میگیرند در ایام عید نوروز برای تجدید خاطرات خود به دیدن آثار تاریخی و جاذبه های گردشگری تهران بروند.سر آخر این گردش و آشنایی افراد باعث می شود که …

اپیزود دوم: یک گروه موسیقی، پس از مدتها موفق میشوند برای اجرای برنامه هایشان مجوز اجرا دريافت کنند.اما موانع دیگری از راه سر می رسد…

مدت زمان فیلم: 105 دقیقه

این تکه را با کمی قرض از بلاگ kholywood مینویسم:

طهران تهران روایت دو نسل بود…

اول؛ نسلی متعلق به دوره پدربزرگ ها و مادربزرگ هائی که امروز خونه شون شده خانه سالمندان. اما با همه سختی هائی که توی زندگیشون کشیدن، با همه اونچه که در عمرشون از سر گذروندن، شادن و پرانرژی و عاشق! اگر هم قهری هست، اینقدر لطیف و عاشقانه است که می تونه حتی منشاء لذتی بی حد باشه… اگر هم غصه ای هست، دوری و بی وفائیه بچه هاست –که یا نسل ما هستن، یا یکی قبل تر!

دوم؛ نسل ما، نسل امروز، نسل زخم خورده ای که از هر طرف می چرخه با تابلوی ورود ممنوع مواجه می شه. دنبال هر مسیری که می ره، به بن بست می رسه. و اینقدر عاصی و تلخ وخسته است که حتی خود هم تحمل خودش رو نداره!

داریوش مهرجوئی که اصلاً نه نیاز به معرفی داره، نه نیاز به تعریف! اما درباره مهدی کرم پور می تونم بگم کسیه که سازنده فیلم هائی مثل جائی دیگر و چه کسی امیر را کشت، بوده.

هر دوی اپیزودها ایراداتی داشتن… مثلاً ایراد اصلی اپیزود اول، یه مقدار غیر واقع گرا بودنش بود… اینکه همه می دونیم تو این جامعه مزخرفی که ما الان توش هستیم، اگر سقف خونه کسی رو سرش خراب بشه اینقدر خوشحال و سرخوش نیست.. و اینقدر آدما، آدم نیستن که از راه نرسیده دستت رو بگیرن و کمکت کنن تا زندگیت دوباره زندگی بشه!

اپیزود دوم زیادی شعاری بود… شخصیت ها خوب پرداخت نشده بود، خط داستانی و تدوینش خوب بود، اما اصل داستان ایرادات اساسی داشت… انگار که بعد از بلائی که سر فیلم جائی دیگر اومد، کرم پور جرات نداشته برای این داستان زیاد بال و پرش رو باز کنه و هر چی دلش می خواد بگه. هر چند همین نسخه پخش شده اپیزود دوم هم، با اصلاحاتی مواجه شده بود!

با همه این ها، طهران تهران رو دوست داشتم! تو این اوضاع سینمای ایران و سلطه «حلقه های ازدواج»ها و «به روح پدرم»ها، حتی دیدن یه اپیزود از داریوش مهرجوئی، بدجـــــــــــوری غنیمته!

ولی درد من چیه: درد من تو اپیزود دوم بود. داستان روز قبل رو یادتونه که چرا داغون شدم! حالا این اپیزود داستان من بود به نوعی دیگه.

من کارهای رضا یزدانی رو دوست دارم و خیلی دوست داشتم بدونم چی میخونه تو این فیلم..........خدا روز بد براتون نیاره!

داستان که شروع شد خیلی ذوق داشتم بدونم چی میشه...بعد ترکیدم وقتی داستانهای خودمو دیدم به زبانی دیگر.

10 دقیقه آخر که رضا یزدانی شروع کرد خوندن دیگه داشتم از بغض میترکیدم...اشکم داشت در می آمد. آخه چرا نامردها! مگه من و امثال من چی کردیم غیر از دل سوزوندن برای ایران!

بعدش گفتم چرا دو روزه باید اتفاقاتی اینچنین برای من بیوفته...چرا اول شنیدن وحرص ، بعد گفتن و داد، بعد دیدن و بغض، بعد ..........دیگه خیلی خستم.

من آدم خوشبختیم که خیلی چیزا غیر از پول دارم...ولی خستم.

راستی یه راهنمای مرد که ِاوا و کلی ناناز و تیتیشه ،گروه رو تو تهرون میچرخونه. از هجویاتی که میگه بگذریم لوکیشن هایی رو میبینیدکه بسیار دلرباست. معماری تصویری از تهران قدیم تا تهران جدید رو براتون روشن میکنه.